به گزارش اقتصادنیوز به نقل از مهر، اوکراین با هدف جبران کمبود نیرو در جبهههای نبرد، حقوق بالاتر و قراردادهای مدتدار طولانیتری را به نیروهای خارجی پیشنهاد کرده است تا آنها را برای حضور در یگانهای پیادهنظام و نیروهای تهاجمی که از خطرناکترین مأموریتهای جنگی برخوردارند، جذب کند؛ اقدامی که به گفته نظامیان میتواند یکی از مهمترین مشکلات ارتش اوکراین، یعنی کمبود نیروی انسانی، را تا حدی برطرف کند.
با این حال، شماری از نیروهای خارجی در گفتوگو با «بیزینس اینسایدر» تأکید کردهاند موفقیت این طرح به آن بستگی دارد که آیا اوکراین خواهد توانست این نیروها را به ماندن برای مدت طولانیتر ترغیب کند یا اینکه آنها پس از پایان حداقل دوره ششماهه خدمت، کشور را ترک خواهند کرد.
«رایان اولری»، فرمانده یگان داوطلب «چوزن» (Chosen)، گفت: «بدیهی است که با این میزان حقوق، افراد بیشتری برای دریافت پول به اوکراین خواهند آمد.»
با این حال، او معتقد است این اقدام بهتنهایی مشکل کمبود نیروی انسانی اوکراین را حل نخواهد کرد، زیرا همچنان شاهد نوعی «درِ گردان» میان نیروهای خارجی است؛ به این معنا که بسیاری از آنها پس از پایان قراردادهای کوتاهمدت، اوکراین را ترک میکنند.
اوکراین ماه گذشته از اصلاحات گسترده در نظام پرداخت حقوق نیروهای نظامی خبر داد؛ برنامهای که شامل افزایش حقوق، پاداشهای بیشتر برای حضور در نبرد و همچنین قراردادهای مدتدار طولانیتر است.
بر اساس این طرح، برای نیروهای پیادهنظام و یگانهای تهاجمی قراردادهایی بین شش تا ۱۴ ماه در نظر گرفته شده است و این نیروها میتوانند به طور متوسط ماهانه ۳۰۰ هزار گریونا (حدود هفت هزار دلار) دریافت کنند. همچنین، بسته به تعداد روزهای حضور در خط مقدم، میزان دریافتی آنها میتواند به ۴۶۰ هزار گریونا (بیش از ۱۰ هزار دلار) در ماه برسد.
«میخایلو فدوروف»، وزیر دفاع اوکراین، این میزان پرداخت را «بالاترین حقوق پیادهنظام در جهان» توصیف کرده و گفته است نیروهای حاضر در خط مقدم، «دشوارترین و پرخطرترین شغل» را در شرایط کنونی برعهده دارند.
او افزود هدف دولت این است که بین ۳۰ تا ۵۰ درصد این جایگاههای رزمی با نیروهای خارجی تکمیل شود.
این مأموریتها از مرگبارترین مسئولیتهای جنگی به شمار میروند. مواضع خط مقدم اغلب به عنوان «منطقه مرگ» توصیف میشوند؛ جایی که تهدید دائمی پهپادها نه تنها زنده ماندن، بلکه حتی رسیدن به خطوط مقدم را نیز بسیار دشوار کرده است. با این حال، حقوق بالا میتواند انگیزهای جدی برای جذب نیروها باشد.
فدوروف ماه گذشته گفت: «اکنون شاهد هستیم که شمار زیادی از اتباع خارجی برای جنگ به اوکراین میآیند، زیرا حقوق فعلی برای آنها جذاب است. اگر میزان پرداختها افزایش یابد، افراد بیشتری جذب خواهند شد و این موضوع به تقویت خطوط مقدم ما کمک خواهد کرد.»
رایان اولری نیز معتقد است افزایش حقوق و قراردادهای طولانیتر زمانی مؤثر خواهد بود که نیروهای خارجی را به ماندن برای یک سال یا بیشتر ترغیب کند.
به گفته او، مشکل اصلی این است که بسیاری از نیروهای خارجی، قرارداد ششماهه را پایان مأموریت خود تلقی میکنند؛ در نتیجه اوکراین بازده چندانی از هزینههایی که برای آموزش و تجهیز آنها صرف کرده، به دست نمیآورد.
اولری توضیح داد تا زمانی که یک داوطلب آموزشهای اولیه را پشت سر گذاشته و به یگان رزمی منتقل شود، ممکن است از قرارداد ششماهه او تنها چند هفته برای حضور واقعی در عملیاتهای خط مقدم باقی مانده باشد.
به همین دلیل، او معتقد است وجود گزینه قراردادهای طولانیتر ضروری است؛ البته به شرط آنکه اوکراین بتواند دلایل قانعکنندهای برای انتخاب این قراردادها در اختیار نیروهای خارجی قرار دهد.
از زمان آغاز تهاجم تمامعیار روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، داوطلبان خارجی بسیاری راهی این کشور شدند. بسیاری از این نیروها نه به دلیل انگیزههای مالی، بلکه با انگیزههای ایدئولوژیک و سیاسی، یعنی احساس مسئولیت برای دفاع از کشوری که از سوی همسایه قدرتمندتر خود مورد حمله قرار گرفته بود، وارد جنگ شدند.
با این حال، به گفته یکی از نیروهای خارجی با نام مستعار «کانته» که به دلایل امنیتی تنها با همین نام معرفی شده است، با طولانی شدن جنگ شرایط تغییر کرده است.
او گفت امروز دیگر تعداد «نیروهای خارجی باانگیزه» مانند گذشته نیست. بسیاری از داوطلبان اولیه در نبرد کشته شدهاند یا اوکراین را ترک کردهاند و اکنون کییف ناچار است جای خالی آنها را پر کند.
به گفته او، امروزه شمار بیشتری از داوطلبان به دلایل مالی به جنگ میپیوندند.
کانته گفت اوکراین دیگر فقط برای جذب افراد آرمانگرا رقابت نمیکند، بلکه وارد بازار جهانی جذب نیروهای رزمی باتجربه شده است.
او تأکید کرد: «اگر نیرو میخواهید، باید پول بدهید.»
کانته که سابقه حضور در یگانهای پیادهنظام و نیروهای تهاجمی اوکراین را دارد، معتقد است میزان حقوق باید با درآمدی که نیروهای حرفهای میتوانند در سایر درگیریهای جهان کسب کنند رقابت کند؛ برای مثال یک افسر سابق آمریکای جنوبی که تجربه نبرد با شورشیان را دارد، ممکن است میان امضای قرارداد با اوکراین یا حضور در جنگهایی مانند سودان یکی را انتخاب کند.
در همین حال، شماری از نیروهای ارتش اوکراین نیز قراردادهای جدید را اقدامی مثبت ارزیابی میکنند.
«یوری»، افسر یکی از یگانهای جنگ الکترونیک اوکراین که تنها با نام کوچک خود معرفی شده، تلاش برای جذب نیروهای خارجی را «یکی از بهترین راهکارها» برای مقابله با بحران کمبود نیروی انسانی توصیف کرد.
او گفت: «فکر میکنم این اقدام راهی برای پر کردن خلأهای موجود در ارتش باشد.»
«الکس»، گروهبان تیپ ۴۱۲ سامانههای بدون سرنشین «نمسیس» نیز با این ارزیابی موافق است.
او که به دلایل امنیتی تنها با نام کوچک خود معرفی شده، گفت: «اوکراینیهایی که شجاعت حضور در جنگ را داشتند، در سالهای ابتدایی جنگ به ارتش پیوستند و اکنون یا خسته شدهاند یا مجروح هستند.»
به گفته او، نیروهای تازه بسیجشده نیز لزوماً آمادگی سابق را برای به خطر انداختن جان خود ندارند.
تلاش اوکراین برای جذب نیروهای خارجی در شرایطی صورت میگیرد که ارتش این کشور، بیش از چهار سال پس از آغاز تهاجم روسیه، همچنان با بحران فرسایشی کمبود نیروی انسانی روبهرو است.
نیروهای پیادهنظام و یگانهای تهاجمی از جمله آسیبدیدهترین یگانهای میدان نبرد به شمار میروند و اوکراین در طولانی شدن جنگ با دشواری زیادی برای حفظ تعداد نیروهای مستقر در خطوط مقدم مواجه شده است.
قراردادهای جدید همراه با پرداختهای بیشتر میتواند فرصتی برای جذب شمار بیشتری از نیروهای خارجی و همچنین حفظ آنها برای مدت طولانیتر فراهم کند.
با این حال، نیروهای خارجی میگویند آزمون اصلی این است که آیا افزایش حقوق و شفافتر شدن شرایط قراردادها میتواند داوطلبان را به انتخاب قراردادهای طولانیتر ترغیب کند یا اینکه آنها همچنان پس از پایان شش ماه خدمت، اوکراین را ترک خواهند کرد.
با وجود تلاشهای گسترده برای جذب نیروهای جدید، بسیاری از نظامیان خارجی معتقدند که حفظ نیروهای موجود باید در اولویت اوکراین قرار گیرد.
رایان اولری، فرمانده یگان «چوزن»، گفت بسیاری از نیروهای خارجی قرارداد ششماهه امضا میکنند و پس از پایان آن یا به کشور خود بازمیگردند یا به یگان دیگری منتقل میشوند؛ موضوعی که باعث میشود اوکراین در ازای هزینههایی که برای آموزش، تجهیز و سازماندهی این نیروها صرف کرده، دستاورد چندانی نداشته باشد.
او این روند را یک «نقطهضعف برای اوکراین» توصیف کرد و گفت کییف باید در کنار جذب نیروهای جدید، حفظ نیروهای فعلی را نیز به یکی از اولویتهای اصلی خود تبدیل کند.
اولری توضیح داد که عوامل عمیقتری باعث میشوند بسیاری از نیروهای خارجی پس از پایان قرارداد ششماهه، جنگ را ترک کنند؛ از جمله دسترسی محدود آنها به سامانههای دیجیتال ارتش اوکراین و همچنین برخوردار نبودن از برخی مزایا و امکانات روزمرهای که نیروهای اوکراینی از آن بهرهمند هستند.
به اعتقاد او، رفع این مشکلات ممکن است حتی بیش از افزایش حقوق در ماندگاری نیروهای خارجی تأثیرگذار باشد.
وی گفت: «اوکراین تاکنون موضوع اقامت دائم و دریافت تابعیت را تا حد زیادی حل کرده است و این یک گام رو به جلو محسوب میشود.»
او افزود: «اکنون باید شرایط را برای نیروهای خارجی با نیروهای اوکراینی برابر کند تا احساس کنیم در یک جایگاه مشترک قرار داریم.»
وزارت دفاع اوکراین اعلام کرده است که در حال حاضر درباره این برنامه اظهار نظر نخواهد کرد.
با این حال، اغلب نیروهای خارجی معتقدند که کییف در زمینه حفظ نیروهای متخصص در مسیر درستی حرکت میکند.
«چارلی»، کهنهسرباز ارتش آمریکا و یکی از داوطلبان پیوستن به سپاه سوم ارتش اوکراین، گفت قراردادهای جدید و افزایش پرداختها «گامهایی مثبت» برای تشویق نیروهای خارجی به ادامه حضور در اوکراین است.
او نیز به دلایل امنیتی تنها با نام مستعار خود معرفی شده است.
چارلی گفت: «فکر میکنم آنها کار درستی انجام میدهند؛ زیرا متوجه شدهاند که گروه بزرگی از نیروهای خارجی از سراسر جهان برای تقویت ارتش اوکراین وارد این کشور میشوند و اکنون در حال ایجاد مشوقهایی هستند تا افراد نهتنها به اوکراین بیایند، بلکه برای مدت طولانیتری نیز بمانند و صرفاً پس از پایان حداقل قرارداد ششماهه کشور را ترک نکنند.»
او همچنین معتقد است قراردادهای طولانیتر بیش از همه برای آن دسته از نیروهای خارجی جذاب خواهد بود که برای کسب تجربه رزمی به اوکراین میآیند؛ تجربهای که به گفته او در هیچ میدان نبرد دیگری در جهان قابل دستیابی نیست.
چارلی در پایان گفت: «اگر امروز به وضعیت جهان نگاه کنید، بهترین جایی که یک نیروی خارجی میتواند چنین تجربهای به دست آورد، اوکراین است.»
