راویان|استان بوشهر؛ نخستین نشست «راهبردهای نسل نو برای روستا» با حضور جوانان پیشرو و نخبگان فعال در حوزه توسعه روستایی، به میزبانی معاون توسعه روستایی و مناطق محروم ریاستجمهوری برگزار شد.
در این نشست، هم مسئولان دولتی دیدگاههای خود را درباره آینده روستاها مطرح کردند و هم جوانانی که سالهاست از نزدیک با مسائل مناطق محروم درگیرند، فرصت یافتند تحلیل و پیشنهادهای خود را ارائه دهند.
عبدالکریم حسینزاده، معاون توسعه روستایی و مناطق محروم ریاستجمهوری، در سخنانی بر ضرورت بهرهگیری از ظرفیت جوانان و نخبگان برای توسعه مناطق روستایی تأکید کرد.
وی گفت هر روستا هم ظرفیت دارد و هم چالش، و باید پیش از آنکه ضعفهای یک منطقه به تهدید تبدیل شود، با استفاده از فکر و توان نخبگان، این ظرفیتها را فعال کرد.
حسینزاده درباره اشتغال و توسعه صنایع در مناطق روستایی و محروم گفت شاید در همه جا امکان ساخت واحدهای تولیدی تازه وجود نداشته باشد، اما میشود واحدهای تولیدی موجود و راکد را دوباره فعال کرد و به چرخه تولید برگرداند. به گفته او، احیای این واحدها دستکم دو مزیت دارد.
نخست آنکه نیازی به سرمایهگذاری اولیه برای ساخت یک واحد جدید ندارد، چون زیرساخت و سرمایهگذاری پیشین از قبل انجام شده، و دوم آنکه میتواند نرخ بیکاری را در مناطق کمبرخوردار پایین بیاورد.
معاون توسعه روستایی همچنین از برنامه این معاونت برای شناسایی توانمندیهای مناطق روستایی خبر داد و گفت تدوین اطلس ملی ظرفیتهای روستاهای ایران آغاز شده و تلاش میشود ظرفیتها و توانمندیهای هر منطقه بهصورت دقیق شناسایی شود.
وی افزود در این مسیر از فکر و ایدههای خلاقانه جوانان و نخبگان برای تقویت زیرساختها و توسعه روستاها استفاده خواهد شد.
حسینزاده در پایان سخنانش بر نقش مردم در فرآیند توسعه روستایی تأکید کرد و گفت هدف این است که پیشرفت روستاها و مناطق محروم کشور با تکیه بر ظرفیت و توان خود روستاییان دنبال شود و معاونت توسعه روستایی هم خودش را موظف به فراهم کردن زمینه این هدف میداند.
در ادامه این نشست، جوانان پیشرو و نخبگان فعال در حوزه روستایی از نقاط مختلف کشور، دیدگاهها و پیشنهادهای خود را درباره راهکارهای توسعه روستاها و استفاده از ظرفیت نسل نو مطرح کردند.
یک صدای متفاوت از بوشهر؛ نقد آماری که پشت خودش واقعیت دیگری دارد
یکی از حاضران در این نشست، علی عبداللهی جوان نخبه برازجانی و کارگزار اشتغال استان بوشهر بود که با تحلیلی آماری، لایهای دیگر از مسئله اشتغال روستایی را پیش کشید.
وی گفت نرخ بیکاری پایینتر در روستاها نباید باعث غفلت از کیفیت شغل و درآمد پایدار شود.
عبداللهی با اشاره به آمار نرخ بیکاری جوانان زیر ۲۴ سال گفت اگرچه نرخ بیکاری در مناطق روستایی با رقم ۱۵.۹ درصد نسبت به مناطق شهری با رقم ۲۰.۱ درصد پایینتر گزارش میشود، این آمار را نباید به معنای وضعیت مطلوب بازار کار در روستاها تفسیر کرد.
به گفته او چالش واقعی در روستاها نبود اشتغال باکیفیت و درآمد پایدار است، چیزی که در نهایت به ناترازی زنجیره ارزش تولیدات روستایی منجر شده.
این کارشناس مدیریت صنعتی با اشاره به سهم هشت درصدی بخش کشاورزی در تولید ناخالص داخلی ایران و سهم ۸۷ درصدی روستاییان در بهرهبرداری کشاورزی گفت از جمعیت ۱۱ میلیونی زنان روستایی، نزدیک به ۶.۵ میلیون نفر در بخشهای دامداری، کشاورزی و صنایع دستی فعالیت میکنند، اما نبود یک زنجیره ارزش منسجم باعث شده زحمات این قشر به حداقل بازدهی برسد.
عبداللهی در ادامه صحبتهایش دو پیشنهاد عملیاتی مطرح کرد. پیشنهاد نخست او تدوین یک نظام یکپارچه برای تخصیص منابع بود.
و ی با انتقاد از پراکندگی در اجرای طرحهای اشتغالزایی گفت باید سیستمی طراحی شود که منابع را بر اساس ابعاد واقعی محرومیت، پتانسیلهای بومی، آمایش سرزمین و خطر مهاجرت تخصیص دهد.
پیشنهاد دوم او مدلسازی بر اساس خوشههای صنعتی بود. او با اشاره به موفقیت صادرات گبه از روستای شول در استان بوشهر به بازارهای اروپایی گفت میشود برای هر روستا بر اساس ظرفیت تخصصیاش یک تقویم رویدادی تعریف کرد تا برندسازی و بازاریابی به موتور محرک اقتصاد روستا تبدیل شود.
این کارشناس اشتغال همچنین گفت برای پر کردن فاصله میان دولت و روستا باید از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد و تسهیلگران محلی بهعنوان بازوی اجرایی استفاده شود، چون دولت بهتنهایی و به دلیل حجم گسترده کار، امکان نظارت دقیق بر تکتک ظرفیتهای بومی را ندارد.
عبداللهی صحبتهای خود را با نگاهی فراملی به پایان برد و گفت اشتغالزایی واقعی تنها با نگاه تخصصی، دلسوزی برای آینده جوانان و وحدت رویه دستگاههای اجرایی محقق میشود تا شاهد بازگشت رونق به دیار نخل و آفتاب و تمام مناطق محروم کشور باشیم.
