کدو سبز فقط برای خورش و غذاهای رژیمی نیست؛ با یک روش ساده میتوانید برای وقت هایی که هوس یک میانوعده ترد و خوشطعم کردیدبا کنترل میزان نمک و روغن از کدو چیپسی ترد و خوشطعم تهیه کنید.
به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین کدو سبز از سبزیجات کمکالری است که در کنار آب فراوان، مقداری فیبر، ویتامینها و مواد معدنی در اختیار بدن قرار میدهد. یک کدو سبز متوسط حدود ۳۳ کالری و ۲ گرم فیبر دارد و منبعی از ویتامین C، ویتامین B۶، فولات و پتاسیم محسوب میشود. این مرکز همچنین توصیه میکند پوست کدو سبز هنگام مصرف جدا نشود، زیرا بخشی از مواد مغذی آن در پوست قرار دارد.
البته تبدیل کدو سبز به چیپس به این معنا نیست که تمام خواص سبزی تازه بدون تغییر باقی میماند. حرارت میتواند بخشی از برخی ویتامینها را کاهش دهد و مقدار دقیق مواد مغذی چیپس نیز به میزان خشک شدن، دمای فر و مدت پخت بستگی دارد. تاکید میشود که روش پخت بر میزان حفظ مواد مغذی سبزیجات اثر دارد و روشهایی که زمان پخت کوتاهتر و تماس کمتری با آب دارند، معمولا به حفظ مواد مغذی کمک بیشتری میکنند. بنابراین بهتر است چیپس کدو سبز را یک میان وعده خانگی بر پایه سبزیجات و نه یک خوراکی کاملا بدون کالری یا جایگزین همه مواد غذایی مفید روزانه بدانیم.
برای تهیه یک مقدار خانگی چیپس کدو سبز، به چند عدد کدو سبز تازه و سفت، مقدار کمی روغن زیتون، نمک و ادویههایی مانند پاپریکا و فلفل سیاه نیاز دارید. در دستور ارائهشده در آرگا، برای ۲ تا ۳ عدد کدو سبز، حدود ۲ قاشق غذاخوری روغن زیتون، یک قاشق چایخوری نمک، پودر سبزی، پاپریکا و فلفل سیاه پیشنهاد شده است.
البته مقدار چاشنیها کاملا قابل تغییر است. اگر هدف شما تهیه میانوعدهای سبکتر است، لازم نیست روغن زیادی استفاده کنید. کافی است سطح برشهای کدو به مقدار کمی روغن آغشته شود. همچنین میتوان مقدار نمک را کاهش داد و برای ایجاد طعم بیشتر از ادویههایی مانند پاپریکا، آویشن، پودر سیر یا فلفل سیاه استفاده کرد.
کاهش نمک میتواند انتخاب مناسبی برای افرادی باشد که به مصرف سدیم رژیم غذایی خود توجه دارند. در الگوی غذایی سالم نیز بر استفاده بیشتر از سبزیجات و انتخاب مواد غذایی متنوع تاکید میشود.
مهمترین تفاوت چیپس کدو سبز با بسیاری از سبزیجات دیگر، مقدار زیاد آب موجود در آن است. اگر برشهای کدو مستقیما داخل فر قرار بگیرند و رطوبت زیادی داشته باشند، ممکن است به جای اینکه ترد و خشک شوند، نرم و پخته شوند.
به همین دلیل مرحله گرفتن آب اضافی اهمیت زیادی دارد. بر اساس دستور آرگا، کدوها ابتدا باید به شکل حلقههای بسیار نازک و تقریبا یکنواخت برش داده شوند. در این دستور ضخامت حدود ۲ میلیمتر پیشنهاد شده است. سپس مقدار کمی نمک روی برشها پاشیده میشود و حدود ۳۰ دقیقه در اختیار میمانند تا بخشی از آب خود را از دست بدهند. بعد باید با دستمال تمیز، رطوبت سطحی آنها گرفته شود.
یکنواخت بودن برشها نیز اهمیت زیادی دارد. اگر بخشی از کدو ضخیم و بخش دیگر بسیار نازک باشد، برشهای نازک زودتر خشک یا حتی سوخته میشوند، در حالی که قسمتهای ضخیمتر همچنان نرم باقی میمانند. استفاده از رنده یا اسلایسر مناسب میتواند به ایجاد برشهایی تقریبا هماندازه کمک کند.
بعد از شستوشوی کدوها، دو سر آنها را جدا کنید و کدو را با پوست به صورت حلقههای نازک برش بزنید. همانطور که گفته شد، نگه داشتن پوست کدو نه تنها ظاهر چیپس را جذابتر میکند، بلکه میتواند به حفظ بخشی از مواد مغذی موجود در پوست نیز کمک کند.
حلقهها را روی یک دستمال تمیز قرار دهید و مقدار کمی نمک روی آنها بپاشید. حدود نیم ساعت صبر کنید تا آب اضافی خارج شود. سپس برشها را با دستمال خشک کنید. این مرحله را با دقت انجام دهید، زیرا رطوبت زیاد، یکی از عوامل اصلی نرم شدن چیپس است.
در مرحله بعد کدوها را داخل یک ظرف بریزید و مقدار کمی روغن زیتون به آنها اضافه کنید. بهتر است روغن به صورت یکنواخت روی برشها پخش شود و از اضافه کردن مقدار زیاد روغن خودداری کنید. سپس ادویههای مورد علاقه را اضافه کنید و برشها را به آرامی مخلوط کنید.
سینی فر را با کاغذ روغنی بپوشانید و حلقههای کدو را در یک لایه روی آن قرار دهید. برشها نباید روی یکدیگر قرار بگیرند، زیرا تماس زیاد باعث میشود رطوبت بین آنها محبوس شود.
در این دستور استفاده از فر با دمای پایین حدود ۱۱۰ درجه سانتیگراد و زمان تقریبی ۶۰ تا ۹۰ دقیقه پیشنهاد شده است. در میانه پخت نیز بهتر است برشها برگردانده شوند تا دو طرف آنها یکنواختتر خشک شود. البته زمان پخت میتواند با توجه به ضخامت کدو، میزان آب آن و عملکرد فر متفاوت باشد. بنابراین بهتر است به جای پایبندی مطلق به زمان، ظاهر چیپس را نیز بررسی کنید. زمانی که برشها خشک و ترد شدند، میتوان آنها را از فر خارج کرد.
هدف اصلی در تهیه چیپس کدو سبز، خارج کردن تدریجی آب موجود در سبزی است. حرارت بسیار بالا ممکن است باعث شود سطح کدو سریعتر تغییر رنگ دهد، در حالی که داخل آن هنوز رطوبت داشته باشد. در نتیجه ممکن است چیپس پس از خنک شدن دوباره نرم شود.
از سوی دیگر، استفاده از حرارت ملایم و زمان بیشتر کمک میکند آب کدو به تدریج خارج شود. این نکته با اصول کلی پخت سبزیجات نیز هماهنگ است. توصیه می شود برای حفظ بیشتر مواد مغذی، روشهایی با زمان پخت کوتاهتر و حداقل تماس با آب در نظر گرفته شوند.
بنابراین اگرچه چیپس کدو سبز برای ترد شدن به زمان نیاز دارد، نباید آن را با حرارت بسیار بالا و برای مدت کوتاه آماده کرد، زیرا نتیجه ممکن است بیشتر شبیه کدوی برشته باشد تا چیپس.
اگر در خانه ایرفرایر یا سرخکن بدون روغن دارید، میتوانید چیپس کدو سبز را با روغن بسیار کم نیز آماده کنید. اصل مهم در این روش همچنان ثابت است. برشهای نازک، رطوبتگیری مناسب و قرار ندادن تعداد زیادی برش روی یکدیگر.
دمای دقیق و زمان پخت به مدل دستگاه و ضخامت برشها بستگی دارد، بنابراین بهتر است در نخستین نوبت، چیپسها را مرتب بررسی کنید. حرارت دستگاههای مختلف یکسان نیست و ممکن است کدوها سریعتر از انتظار خشک شوند.
از نظر تغذیهای نیز ایرفرایر به خودی خود یک غذا را سالم نمیکند. مقدار روغن، نمک و حجم مصرف همچنان اهمیت دارد. با این حال استفاده از مقدار اندک روغن میتواند در مقایسه با سرخ کردن عمیق، چربی اضافه کمتری به میانوعده وارد کند.
پاسخ به روش تهیه و مقدار مصرف بستگی دارد. اگر کدو سبز با مقدار کمی روغن و نمک و بدون سرخ کردن عمیق آماده شود، میتواند گزینهای مناسب برای افزایش مصرف سبزیجات باشد. کدو سبز به طور طبیعی کمکالری و حاوی فیبر و برخی ویتامینها و مواد معدنی است.
اما نباید تصور کرد که هر نوع چیپس کدو سبز الزاما سالم است. اگر مقدار زیادی روغن و نمک به آن اضافه شود، بخشی از مزیت آن کاهش پیدا میکند. همچنین خشک شدن کدو باعث میشود حجم آن به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کند و فرد ممکن است در مدت کوتاهی مقدار زیادی از آن را بخورد.
به همین دلیل اندازه وعده مصرف همچنان مهم است. توصیه کلی این است که سبزیجات و میوهها بخش قابل توجهی از الگوی غذایی را تشکیل دهند و در عین حال تنوع غذایی حفظ شود، هیچ سبزی به تنهایی تمام نیازهای بدن را تامین نمیکند.
کدو سبز طعم ملایمی دارد و همین ویژگی باعث میشود بتوان آن را با چاشنیهای مختلف ترکیب کرد. پاپریکا برای ایجاد طعم و رنگ مناسب است و فلفل سیاه، پودر سیر، آویشن و سبزیهای خشک نیز میتوانند طعم متفاوتی ایجاد کنند.
برای کودکان بهتر است میزان فلفل و نمک کمتر باشد. حتی میتوان از ادویههای ملایمتر استفاده کرد تا طعم طبیعی کدو بیشتر احساس شود. در مقابل برای بزرگسالان میتوان از ترکیبهای متنوعتری مانند پاپریکا و آویشن یا مقدار کمی پنیر پارمزان استفاده کرد.
چیپس آمادهشده همچنین میتواند همراه با دیپهای مختلف سرو شود. با این حال، اگر هدف کاهش کالری میانوعده است، بهتر است دیپهای پرچرب و پرنمک در مقدار محدود مصرف شوند.
یکی از مشکلات چیپس کدو سبز خانگی این است که ممکن است چند ساعت بعد از آماده شدن نرم شود. دلیل اصلی این اتفاق، جذب دوباره رطوبت از محیط است. بنابراین باید اجازه داد چیپسها بعد از خارج شدن از فر کاملا خنک شوند و سپس در ظرف دربسته قرار بگیرند. توصیه می شود چیپس پس از خنک شدن کامل در ظرفی با در محکم نگهداری شود و در صورت نرم شدن، برای مدت کوتاهی دوباره در فر یا ایرفرایر با حرارت ملایم قرار گیرد.
البته چیپس خانگی فاقد مواد نگهدارندهای است که در برخی محصولات صنعتی وجود دارد و به همین دلیل بهتر است در حجم مناسب تهیه و در مدت کوتاه مصرف شود.
