به گزارش اقتصادنیوز به نقل از خبرآنلاین، محمود نبویان این روزها از سعید جلیلی هم جلیلیتر شده و عملا پرچم بازیبههمزنی را به دست گرفته است. از زمان آتش بس بین ایران و آمریکا، او هر چند روز یکبار خود را با جنجال تازهای به صدر اخبار کشانده است.
اگر آدمها را باید از دوستانشان شناخت، برای شناختن چهرههای سیاسی، همزمان باید به دوستان و دشمنانشان نگاهی انداخت. کارنامه محمود نبویان نایب رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس هم مثل درست مثل کارنامه همجناحیهای اوست که با اسم هایی مثل پایداری، دلواپس و مذاکرهنپذیر شناخته میشوند. در اردوگاه دلواپسان این روزها، نبویان نقش اول را به عهده گرفته است. کسی که تجسم مصباح یزدی و سعید جلیلی در سیاست ایران است؛ کسانی که صدای بلندی در سیاست ایران داشتهاند اما نتیجه عملی دیدگاههایشان جز، مقابله با تصمیمات کشور نبوده است؛ از مصباح یزدی، احمدی نژاد و جبهه پایداری زاده شده و در کارنامه سعید جلیلی مذاکره بر سر محل مذاکرات بعدی، قطعنامههای تحریمی شورای امنیت سازمان ملل علیه ایران به چشم میخورد. به جز اینها، سعید جلیلی دولت در سایه هم تشکیل داده و هر گاه فرصتی پیش آمده با صدها صفحه جزوه با نام «برنامه اداره کشور» نامزد انتخابات ریاست جمهوری شده است. با این حال از دل آن صدها صفحه جزوه هنوز مشخص نشده که جایگزین مذاکره چیست؟
همین مطلب در مورد نزدیکان جلیلی مثل محمود نبویان هم صدق میکند. از زمان آتش بس بین ایران و آمریکا، او هر چند روز یکبار خود را با جنجال تازهای به صدر اخبار کشانده است؛ چه از زمانی که همراه با تیم مذاکره کننده با پاکستان رفت و چه امروز که مدعی تدارک کودتا از سوی رقبای سیاسی اش شده است.
وقتی که تیم مذاکره کننده محمود نبویان را با خود به پاکستان برد، احتمالا در پس ذهن خود دنبال این بود که خشم مخالفان را مهار کند، که بینتیجه هم نبود. آن موقع خبری از جنجالهای نبویان نبود و به نظر میرسید این ترفند به نتیجه رسیده است. اما نبویان فقط همان یکبار با این تیم همراه شد. معلوم نیست که نظر دیپلماتها عوض شد یا آنکه خود نبویان مایل نبود چهرهای آرام از او منعکس شود. به هر حال، خروجی آن بود که نبویان دوباره به تنظیمات کارخانه برگشت و شروع کرد به موضعگیری علیه دیپلماسی و دیپلماتها. هرچقدر هم که سخنانش با واکنشهای منفی رو به رو می شد، گویا تشویق میشد همین دست فرمان را با شتاب بیشتری ادامه دهد.
او در ابتدا مذاکرات را خسارت محض خواند و نوشت: «در این مقطع زمانی، مذاکره با آمریکا، فقط به نفع آمریکا خواهد بود و موجب تحمیل خسارتهای فراوان به ملت ایران خواهد شد.»
بخشی از تلاش نبویان، اقدام به اختلافافکنی بین تیم مذاکره کننده بود. در حالی که پیش از مذاکرات کنونی، عباس عراقچی وزیر خارجه در راس تیم مذاکره کننده با آمریکاییها گفتوگو میکرد، نبویان از قالیباف خواست که کسانی مثل وزیر خارجه را از تیم مذاکره کننده اخراج کند. او نوشت: «با وجود سابقه بدعهدی آمریکا و بهویژه حضور اصحاب توافق ذلتبار برجام در کنار آقای قالیباف در مذاکرات، هیچ امیدی به مذاکره و توافق مطلوب برای ایران وجود ندارد. لازم است آقای قالیباف، اصحاب توافق خسارتبار برجام را بهطور کامل از تیم مذاکرهکننده حذف کند.» او صراحتا از عراقچی اسم نبرده بود، اما عراقچی معاون محمدجواد ظریف وزیر وقت خارجه در زمان مذاکرات برجام بود و حتی در مقاطعی که مذاکره در سطح وزرای خارجه برگزار نمیشد، مسئولیت تیم مذاکره کننده را به عهده داشت.
نبویان همچنین به اختلاف افکنی در تیم مذاکره کننده ادامه داد و نوشت: آقای قالیباف در اداره مجلس موفق بوده و تلاشش برای حفظ منافع نظام است. اگر ایشان در مذاکرات اخیر نبودند، اتفاقات بدی می افتاد. عدهای بدنبال هر گونه توافق بودند که ایشان مالک اشترگونه ایستادگی کردند. در جای دیگری نایب رئیسی کمیسیون امنیت ملی مجلس، با ترسو خواندن برخی مسئولین در توییتی مدعی شد که «برخی از مسئولین و سیاسیون ترسو و غیرهمسو با ملت مقاوم ایران، به دنبال آمارسازیهای غلط برای تسلیم ایران و کمک به نجات دولت تروریست آمریکا از باتلاق شکست و سراشیبی سقوط هستند که قوه قضائیه باید با این افراد مسئلهدار شدیدا برخورد کند».
با جدی شدن امکان دستیابی ایران و آمریکا به تفاهم، اقدامات تخریبی نبویان هم شدیدتر شد. او ادعا کرد که تیم مذاکره کننده امتیاز تنگه هرمز را واگذار کرده و می خواهد تصمیم گرفته وضعیت این تنگه به قبل از جنگ ۴۰ روزه برگردد. این نماینده مجلس با ادعای اینکه تیم مذاکره کننده از خطوط قرمز رهبری عبور کرده اند گفت: مدیریت انحصاری ایران در تنگه هرمز چه شده است؟ ایران از شناورهای غیرنظامی عبوری باید عوارض دریافت کند. خبری که دارم این است که نسخه جدیدی که آمریکا ارسال کرده تصریح کرده بدون عوارض، و این پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران شده است. این اظهارات البته بی واکنش نماند و امیرحسین یزدان پناه، عضو کمیته رسانهای تیم مذاکرهکننده ایران ادعاهای نبویان را رد کرد و گفت: وضعیت تنگه هرمز به قبل از جنگ برنمیگردد. در این فیلم یزدانپناه چند بار محمود نبویان را مخاطب قرار میدهد و می گوید شما که معتقدید «علیکم بالمتون لا الحواشی» به رویکرد خودتان پایبند باشید.
با همه اینها، نبویان که مدعی خسارتبار بودن تفاهم برای ایران شده و آن را از برجام هم خسارتبارتر دانسته، در اقدام ساختارشکنانهای روی آنتن زنده تلویزیون مکاتبات محرمانه رهبری را افشا کرد. او مدعی شد که رهبری در چند مرحله نسبت به روند مذاکرات گلایه و ابراز نارضایتی کردهاند. این رفتار نبویان آنقدر جنجالی شد که حتی صداوسیما که به پایگاه و به تعبیر برخی ناظران به روابط عمومی تندروهایی مثل نبویان تبدیل شده، به رفتار نبویان واکنش نشان داد. صداوسیما ابتدا صحبتهای نبویان را قطع کرد، سپس مدیرکل برنامه استعفا داد و سپس در بیانیهای اقدام نبویان را جرم خواند و گفت که از طریق مراجع قضایی پیگیری میشود.
واکنشهای شدید به نبویان نه فقط باعث نشد که او عقبنشینی کند، بلکه به خط و نشان کشیدن برای دیپلماتها ادامه داد. او در فضای مجازی خود نوشت: مسئولان محترم مذاکرات، پیش شرط های مذاکره از جمله آزادسازی پول توسط آمریکا و مقدمات خروج رژیم کودککش صهیونیستی از لبنان هنوز محقق نشده و این رژیم مدعی است هرگز از لبنان خارج نخواهد شد! نبویان تاکید کرد: طبق فرموده رهبر معظم انقلاب، مطالبه از مسئولان مذاکرات را رها نخواهیم کرد.
اما، تازه ترین اقدام این نماینده تندرو مجلس هم آنجا بود که در توییتی مدعی یک کودتا شد. وقتی حسام الدین آشنا مشاور رئیس جمهور در دولت حسن روحانی در پیامی توییتری نوشت که هر سه قوه، نیروهای مسلح، مردم و نهادهای مدنی به خطرات تفرقه و فروپاشی پی بردهاند و فصلالخطاب بودن جمعبندی نهادی را پذیرفتهاند، نبویان طاقت نیاورد و در واکنشی توییتری به اظهارات آشنا نوشت: هشدار به ملت ایران. آیا کودتایی در راه است؟
این چند کلمه هم مثل برخی دیگر از اقدامات نبویان و همجناحیهایش اگرچه بیشتر واکنشی برای بقا بوده است، اما میتواند ادعایی حقوقی و قابل پیگیری باشد. گذشته از اینها او فقط نقش اول بازیخرابکنی در اردوگاه دلواپسان را برعهده گرفته و مثل دیگر اعضای این جریان سیاسی تاکنون پاسخ نداده که چه راهکار جایگزینی در برابر همه نقدهای مخربش دارد.
برای پاسخ به این سوال نه فقط او و نه هیچ یک از همحزبیهایش به برنامه انتخاباتی چندصد صفحهای سعید جلیلی که با خود به مناظرههای انتخاباتی میآورد مراجعه نمیکنند. حتی مشخص نیست این برنامههای چندصد صفحهای به جز برای مناظره انتخاباتی خاصیت دیگری هم دارند یا نه؟! چراکه وقتی علی باقری در دولت سیزدهم مسئول تیم مذاکره کننده ایران شده بود، به ناچار همان راه احیای برجام را پیش گرفت. گویا مسئله این جماعت مذاکره نیست، بلکه این است که خودشان باید در راس امور باشند.
