به گزارش اقتصادنیوز به نقل از اطلاعات آنلاین، درباره وصیتنامه حضرت آیتالله العظمی سیدعلی حسینی خامنهای، رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران، میتوان سه فرضیه مطرح کرد:
1. وصیت در بمباران و موشکباران بیت از بین رفته یا هنوز از زیر آوار بیرون نیامده باشد. آیتالله سیداحمد علمالهدی (نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی و امامجمعه مشهد) در خرداد ۱۴۰۵ با المیادین گفته بود: «وصیتنامه در اختیار فرزندان امامِ شهید است». اگر این حرف درست و مستند باشد، پس این فرضیه که وصیتنامه از بین رفته درست نیست. چنانکه پیشتر گفته شده بود دفن امام شهید در مشهد مقدس بخشی از وصیت ایشان بوده است.
2. امام شهید در وصیت قید کرده باشند وصیتنامه ایشان در زمانی مشخص پس از وفات یا شهادت ایشان منتشر شود.
3. وصیتنامه دو بخش داشته باشد؛ بخش مربوط به خانواده و نزدیکان، دیون، محل دفن و موارد مشابه که نیاز به نشر عمومی نداشته اجرا شده است. اما بخش دوم آن که چیزی مانند وصیتنامه سیاسی – الهی امام راحل است و به سفارشهای رهبر شهید به ملت ایران و امت اسلامی اختصاص دارد، بنا به مصلحت حضرت آیتالله سیدمصطفی خامنهای (که ظاهراً رهبر شهید – به دلیل ارشد بودن از نظر سنی – ایشان را وصی خویش در اجرای وصیتنامه قرار دادهاند)، در «زمان مناسب» منتشر و قرائت شود.
