به گزارش اقتصادنیوز به نقل از شفقنا، آلن فراشون ستوننویس روزنامه «لوموند» درباره تحولات اخیر جنگ روسیه با اوکراین در یادداشتی تحت عنوان «وسواس امپریالیستی و تشدید بیمحابای تنش» نوشته که «ولادیمیر پوتین هیچگاه تا این حد اسیر توهمات خود به نظر نمیرسید- و این سیمای جدیدی است که جهانیان از رهبر سالیان اخیر روسیه به نظاره نشستهاند».
به عقیده این نویسنده؛ رهبر روسیه که در اوایل سال ۲۰۲۲ در تلاشهایش برای شکست دادن اوکراین از طریق تصرف کییف ناکام ماند و حالا چهار سال بعد از آن نیز هنوز و همچنان از تسخیر دشتهای اوکراین در امتداد مرز غربی روسیه عاجز مانده است، در چند وقت اخیر در حال گرفتن انتقام از غیرنظامیان بوده است…
به گزارش روزنامه لوموند؛ جنگی که با اراده و انتخاب خود او آغاز شده بود، حالا دیگر تبدیل به جنگی برای انتقامجویی شده است.
ولادیمیر پوتین که پس از شکست تلاشهایش برای تصرف کییف و تسلیم کردن اوکراین در فوریه و مارس ۲۰۲۲، تمرکز خود را روی منطقه دونباس گذاشته بود؛ از آنجا که در تلاشهای چهار سال بعدش در تسخیر کامل دشتهای اوکراین در امتداد مرز غربی روسیه ناکام مانده، حالا دیگر به نظر میرسد که دارد از مردم غیرنظامی انتقام میگیرد.
[در حقیقت] کمتر شبی را میتوان دید که موشکها و پهپادهای روسی شهرهای بزرگ اوکراین– و بهویژه پایتخت این کشور- را هدف حملات بیهدف خود قرار ندهند.
[به بیانی بهتر به نظر میرسد که] وسواس امپریالیستی روسیه و تشدید بیمحابای تنش به نیهیلیسم ویرانگری تبدیل شده؛ و رئیسجمهور روسیه تاکنون هیچگاه تا این حد گرفتار توهمات خود به نظر نمیرسید.
هدف روسیه از این حملات به نظر میرسد درهمشکستن روحیه نیروهایی است که در پشت خطوط مقدم حضور دارند. کرملین هفته گذشته به طور رسمی اعلام کرد که «این دیگر یک عملیات ویژه نیست، بلکه یک جنگ- واقعی- است». آیا این تغییری که در واژگان روسها اتفاق افناده، نشان از دور جدیدی از بسیج نیروها دارد؟
[ظاهراً به نظر میرسد که] هدف کرملین از تشدید تنش، مجبور کردن کییف به حضور پای میز مذاکره بر سر امتیازات ارضی است.
این چیزی است که ولادیمیر پوتین در اواخر ماه ژوئن در جریان کنگره حزب «روسیه واحد» نیز آن را تکرار کرد و گفت که میخواهد دونباس را کاملاً و قطعاً آزاد کند.
ارتش روسیه البته در این راه موفق نبوده است.در واقع در شرایطی که کرملین در اواخر سپتامبر ۲۰۲۲ اعلام کرد که مناطق دونتسک، لوهانسک، خرسون و زاپوریژیا مناطق «روسی» محسوب میشوند؛ ولی با این حال، بیش از ۲۰ درصد از این قلمرو هنوز در کنترل کییف باقی مانده و استحکامات دفاعی اوکراین با نمایش بیشترین میزان مقاومت وضعیت جبهه نبرد را در این مناطق راکد و بیتغییر نگاه داشته است.
اوکراین همچنین از نظر سیاسی نیز از چنگ پوتین گریخته و کاملاً به سمت غرب متمایل شده است.[در چنین شرایطی] رئیسجمهور روسیه برای پایان دادن به جنگ به نوعی «پیروزی ظاهری» نیاز دارد- و این پیروزی ظاهری را تنها در دونباس میتواند به دست آورد، حتی اگر از این منطقه جز ویرانهای باقی نمانده باشد.
