راویان|برخوردهای رخ‌به‌رخ و واژگونی خودروها در دالکی ـ کنارتخته و خورموج ـ کاکی ۱۲ مصدوم برجا گذاشت.
چهار سانحه رانندگی طی پنج روز در محورهای ارتباطی بوشهر به مصدومیت ۱۲ نفر انجامید. سه حادثه در محور کوهستانی دالکی ـ کنارتخته و یک برخورد در مسیر خورموج ـ کاکی به ثبت رسید. تنوع حوادث از برخورد شاخ‌به‌شاخ تا واژگونی و برخورد با موانع بتنی، بار دیگر ضرورت واکاوی ایمنی مسیرهای شریانی استان را در کنار خطاهای انسانی به میان آورده است.
پنج روز پرتنش در دو شریان ارتباطی
به گزارش راویان؛ بر پایه داده‌های امدادی جمعیت هلال‌احمر استان بوشهر، شامگاه شنبه ۲۵ مهر واژگونی خودرو پژو ۴۰۵ در کیلومتر ۱۵ محور دالکی ـ کنارتخته دو مصدوم برجا گذاشت. شامگاه یکشنبه ۲۶ مهر برخورد خودرو سواری با حفاظ بتنی در کیلومتر ۲۱ همان محور یک مجروح داشت. سه‌شنبه ۲۸ مهر نیز برخورد رخ‌به‌رخ سمند سورن و پژو پارس در کیلومتر ۳۲ همین مسیر به مصدومیت سه سرنشین منجر شد.
دامنه این تصادفات شامگاه چهارشنبه ۲۹ مهر به جنوب استان کشیده شد. در کیلومتر ۴۰ جاده خورموج ـ کاکی برخورد شدید رخ‌به‌رخ دو دستگاه پژو ۴۰۵ و پژو پارس شش مصدوم برجا گذاشت. نیروهای امدادی مصدومان این چهار سانحه را به بیمارستان شهید گنجی برازجان و بیمارستان زینبیه خورموج انتقال دادند.
تکرار سانحه در یک محور و ضرورت ارزیابی هندسی
وقوع سه حادثه پیاپی در کیلومترهای ۱۵، ۲۱ و ۳۲ محور دالکی ـ کنارتخته، نگاه کارشناسان را به وضعیت کالبدی این گلوگاه متمرکز می‌کند. هرچند تجمیع زمانی حوادث به تنهایی دلیلی قطعی بر نقص زیرساخت نیست، اما سهم مساوی خطای انسانی، ایمنی پایین خودروها و عیوب راه نیازمند سنجش دقیق فنی است.
برخورد شاخ‌به‌شاخ نشان‌دهنده نقص در تفکیک فیزیکی مسیرهای رفت و برگشت، خط‌کشی‌های ناکارآمد، سبقت‌های پرخطر در نقاط کور یا کمبود عرض سواره‌رو است. برخورد خودروها با نیوجرسی‌ها نیز بازنگری در زاویه نصب، روشنایی موضعی و حریم ایمن حاشیه راه را ضروری می‌سازد تا سازه‌های ایمنی خود به مانع تشدید خسارت بدل نشوند.
کارنامه راهداری و چالش شفافیت در نقاط پرتصادف
معاون راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای استان بوشهر در ۲۵ مهر از ایمن‌سازی ۴۰ کیلومتر از محورهای پرحادثه استان در نیمه نخست سال خبر داد. به گفته این مقام مسئول، اجرای ۱۳۲۰ کیلومتر خط‌کشی، هفت کیلومتر روشنایی طولی و نصب ۴۰ کیلومتر حفاظ بتنی و فلزی طی شش ماه انجام گرفته است.
ارزیابی کارایی این دست از پروژه‌ها در صورتی امکان‌پذیر است که دستگاه‌های متولی، فهرست رسمی و به‌روزشده نقاط پرتصادف استان را همراه با جدول زمان‌بندی اصلاح هندسی شفاف کنند. اعلام آمار سوانح به تفکیک قطعات راه معین می‌کند که آیا هزینه‌کرد منابع دولتی به کاهش واقعی تلفات در مقاطع بحرانی منجر شده یا سوانح همچنان در گره‌های پیشین تکرار می‌شوند.
آسیب‌های پنهان فراتر از خسارت آهن و آسفالت
خسارت ناشی از تصادفات جاده‌ای به تعمیرگاه ختم نمی‌شود. هزینه‌های درمان، دوره‌های نقاهت طولانی و از دست رفتن موقت یا دائم توان کار، بار مالی کمرشکنی بر دوش خانواده‌ها می‌گذارد. در استانی که بخش بزرگی از نیروی کار آن روزمزد و متکی به درآمد روزانه هستند، توقف کارکرد نان‌آور خانه بحران‌های حاد معیشتی به همراه می‌آورد.
ایمن‌سازی جاده‌ها صرفاً یک عملیات عمرانی نیست، بلکه ابزاری برای حفظ امنیت روانی و اقتصادی جامعه به شمار می‌رود. رعایت مقررات و احتیاط از سوی رانندگان زمانی ضامن جان مسافران خواهد بود که راهداری و پلیس‌راه نیز رفع عیوب مکرر گلوگاه‌های حادثه‌ساز را با سرعت پیش ببرند.
