خشونت شهرکنشینان دیگر صرفاً واکنشی به عملیاتهای فلسطینی نیست، بلکه به ابزاری سیاسی برای کنترل زمین تبدیل شده است.
گروه دیپلماتیک – همشهری آنلاین: افزایش خشونت شهرکنشینان صهیونیست در کرانه باختری تصادفی نیست، بلکه بخشی از تلاش برای تثبیت واقعیتهای میدانی پیش از انتخابات اکتبر در اراضی اشغالی است؛ انتخاباتی که میتواند توازن قدرت را تغییر دهد و نفوذ جریانهای راست افراطی حامی گسترش شهرکشینهای را کاهش دهد.
بهگفته تحلیلگران اسرائیلی، شهرکنشینهای افراطی تلاش دارند تا پیش از تغییر احتمالی دولت بنیامین نتانیاهو، کنترل بیشتری بر زمینهای فلسطینی ایجاد کنند؛ زیرا تغییرات ایجادشده در میدان معمولاً از تصمیمهای سیاسی بعدی ماندگارتر است.
موج اخیر حملات شهرکنشینان صهیونیست از روستای تل در جنوب غرب نابلس آغاز شد؛ در جریان درگیری میان فلسطینیان و شهرکنشینان مسلح که با حمایت رژیم صهیونیستی وارد روستا شده بودند، چهار فلسطینی به شهادت رسیدند. پس از آن، حملات در مناطق مختلف کرانه باختری هم افزایش یافت.
تبدیل خشونت از واکنش به ابزار سیاسی
تارنمای العربی جدید نوشته: خشونت شهرکنشینان دیگر صرفاً واکنشی به عملیاتهای فلسطینی نیست، بلکه به ابزاری سیاسی برای کنترل زمین تبدیل شده است. هدف این اقدامات، ایجاد شرایطی است که هرگونه عقبنشینی احتمالی رژیم صهیونیستی در آینده را دشوارتر کند.
دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل (OCHA) اعلام کرده است که از ابتدای سال ۲۰۲۶ تا اواخر جولای، بیش از هزار و ۳۳۰ حمله شهرکنشینان علیه فلسطینیان یا اموال آنها ثبت شده است؛ یعنی بهطور میانگین بیش از شش حمله در روز، بالاترین میزان از زمان آغاز ثبت منظم این حملات.
همچنین بیش از دو هزار و ۳۰۰ فلسطینی در سال ۲۰۲۶ به دلیل حملات شهرکنشینان و محدودیتهای مرتبط مجبور به ترک خانههای خود شدهاند.
جنبش شهرکنشینی در سالهای اخیر از یک گروه فشار سیاسی به بخشی از ساختار تصمیمگیری دولت اسرائیل تبدیل شده است. با ورود چهرههایی مانند بتسلئیل اسموتریچ و ایتامار بنگویر به کابینه، مرز میان سیاست رسمی دولت و فعالیتهای شهرکنشینان کمرنگتر شده است.
اسموتریچ که مسئولیتهایی در وزارت جنگ رژیم اسرائیل درباره امور کرانه باختری به دست آورده، بر برنامهریزی، ساختوساز و مدیریت غیرنظامی منطقه C کرانه باختری ـ که حدود ۶۰ درصد این منطقه را تشکیل میدهد ـ نظارت دارد. او همچنین از ایجاد دهها پایگاه کشاورزی و قانونیسازی یا گسترش شهرکهای متعدد حمایت کرده است.
بنگویر نیز با در اختیار گرفتن مسئولیت وزارت امنیت، بر پلیس اسرائیل که مسئول بررسی حملات شهرکنشینان است، نفوذ پیدا کرده است؛ موضوعی که منتقدان آن را عامل افزایش احساس مصونیت شهرکنشینان میدانند.
یکی از روشهای جدید گسترش کنترل صهیونیستها، ایجاد «پایگاههای دامداری» است؛ مکانهایی که معمولاً با یک چادر، خانه سیار و چند رأس گوسفند آغاز میشوند اما بهتدریج به تصرف مناطق وسیع منجر میشوند.
تحلیلگران میگویند این پایگاهها بدون نیاز به تصمیم رسمی دولت، امکان کنترل زمینهای بیشتری را برای شهرکنشینان فراهم میکنند. حملات شامل قطع منابع آب، آسیب به دامها، سوزاندن محصولات کشاورزی و حمله به خانههاست؛ اقداماتی که با هدف ایجاد شرایطی انجام میشود که ماندن فلسطینیان در زمینهایشان دشوارتر از ترک آن شود.
مجموعه این اقدامات در حال تغییر جغرافیای کرانه باختری است. کنترل دره اردن، جنوب الخلیل، شرق رامالله و جنوب نابلس از جمله مناطقی است که در آنها گسترش شهرکهای صهیونیست نشین، جادههای ویژه شهرکنشینان صهیونیست و کنترل منابع آب، فشار بر جوامع فلسطینی را افزایش داده است.
العربی جدید در پایان هشدار داده: حتی اگر انتخابات آینده در اراضی اشغالی به روی کار آمدن دولتی کمتر افراطی منجر شود، واقعیتهای ایجادشده در میدان ممکن است بازگرداندن شرایط به وضعیت قبل را بسیار دشوار کند.
