نیویورکتایمز گزارش کرد جهنم در ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از همان ساعات نخست جنگ با ایران آغاز شد؛ زمانی که موشکها و پهپادهای ایرانی پایگاه بحرین را ویران کردند و با آن، ستون فقرات لجستیکی ناوهای آمریکایی در منطقه از بین رفت.
به گزارش همشهریآنلاین، روزنامه آمریکایی نیویورکتایمز در گزارشی به قلم جان آیزمی یک افسر سابق نیروی دریایی آمریکا روایت میکند که کابوس ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از همان ساعات نخست جنگ با ایران آغاز شد؛ زمانی که موشکها و پهپادهای ایرانی پایگاه بحرین را ویران کردند و با آن، ستون فقرات لجستیکی ناوهای آمریکایی در منطقه از بین رفت.
به نوشته این روزنامه، حمله ایران که در تلافی حمله آمریکا و اسرائیل به تهران صورت گرفت، بخش عمده پایگاه نیروی دریایی آمریکا در بحرین را نابود کرد؛ پایگاهی که دههها بهعنوان مرکز اصلی پشتیبانی ناوهای آمریکایی در منطقه عمل میکرد. با از بین رفتن این مرکز، نیروی دریایی آمریکا برای ادامه عملیات علیه ایران و حفظ محاصره بنادر این کشور، به یک راهحل جایگزین نیاز داشت.
طبق این گزارش، پنتاگون با توجه به تهدید حملات ایران به سایر بنادر منطقه، ناگزیر شد مرکز لجستیکی خود را به جزیره دیهگو گارسیا منتقل کند؛ جزیرهای کوچک تحت فرماندهی انگلیس در جنوب مالدیو و در فاصله تقریباً ۲۲۰۰ مایلی از خلیج عمان، جایی که دو گروه ضربتی ناو هواپیمابر آمریکا در آن عملیات میکردند.
همین تغییر مسیر تدارکاتی، به گفته نیویورکتایمز، یکی از عوامل اصلی بروز مشکلات گسترده در ناوهای هواپیمابری بوده که عملیات علیه ایران را پشتیبانی میکنند.
این روزنامه آمریکایی سپس گزارش کرد، این مشکلات حالا به نگرانی جدی سناتورهای دموکرات تبدیل شده است. سناتور ریچارد بلومنتال در نامهای به وزیر جنگ آمریکا پیت هگزث از کمبود مایحتاج اولیه و وخامت سلامت روانی ۵۰۰۰ ملوان ناو لینکلن خبر داده است؛ ملوانانی که نزدیک به ۹ ماه است بدون حتی یک روز مرخصی در دریا به سر میبرند.
نیویورکتایمز اشاره میکند که ناو لینکلن در تمام این مدت از «بندر آزادی» محروم بوده است؛ بنادری که ملوانان بتوانند برای چند روز از کشتی پیاده شوند و اندکی از فشار عملیات بیوقفه فاصله بگیرند.
طبق این گزارش، بحرین و فجیره در امارات، دو بندری بودند که ناوهای آمریکایی معمولاً در آن پهلو میگرفتند، اما هر دو اکنون در برد موشکهای ایران قرار دارند و عملاً غیرقابل استفاده شدهاند.
بر اساس مقررات نیروی دریایی آمریکا، فرمانده یک کشتی جنگی میتواند برای خدمهای که ۴۵ روز متوالی یا بیشتر در دریا بودهاند، «روز نوشیدنی» درخواست کند؛ به این معنا که خدمه ناو لینکلن تاکنون میتوانستند واجد شرایط پنج روز نوشیدنی باشند. با این حال، سخنگوی ناوگان پنجم نیروی دریایی آمریکا به درخواست نیویورکتایمز برای اظهارنظر در این باره پاسخی نداده است.
در حالی که سناتورها و خانوادههای ملوانان نگرانی خود را ابراز کردهاند، دونالد ترامپ این نگرانیها را رد کرده است. او روز جمعه در یک پایگاه هوایی در مریلند گفت: «آن کشتی همین حالا یا خیلی زود در حال حرکت است و کشتی دیگری، بسیار مشابه، جایگزینش میشود.» .
ترامپ در پاسخ به این پرسش که آیا مدت مأموریت ناوها بیش از حد طولانی نیست، گفت: «نه، نه، نه؛ حتی نزدیک به اندازه کافی هم طولانی نیست.»
پیت هگزث نیز روز پنجشنبه در پاسخ به پرسشی درباره مدت زمان حفظ محاصره تنگه هرمز گفته بود: «ما میتوانیم تا هر زمان که لازم باشد، بهطور نامحدود، آن را حفظ کنیم.»
نیویورکتایمز همچنین اشاره میکند که استفاده از دیهگو گارسیا به عنوان مرکز لجستیکی جدید نیروی دریایی ممکن است دلیل شلیک دو موشک بالستیک میانبرد از سوی ایران به سمت این جزیره در ۲۰ مارس بوده باشد.
این گزارش در ادامه به سابقه مأموریتهای طولانی ناوهای آمریکایی اشاره میکند و مینویسد که اگرچه در زمان صلح مأموریتهای دریایی معمولاً شش ماه طول میکشد، اما برخی ناوها پس از حملات ۱۱ سپتامبر دورههای بسیار طولانیتری را تجربه کردهاند. مأموریت ۳۲۶روزه ناو جرالد آر. فورد رکورد طولانیترین مأموریت یک ناو هواپیمابر از زمان جنگ ویتنام را شکسته است.
با این حال، تفاوت مهم این است که در جنگ ویتنام، ناوهای مستقر در منطقه میتوانستند برای استراحت خدمه و بارگیری مجدد مهمات، غذا و سوخت به پایگاه خلیج سوبیک فیلیپین بروند؛ پایگاهی که تنها دو روز با محل عملیات فاصله داشت. اما ناوهای درگیر در جنگ با ایران اکنون چنین گزینهای در دسترس ندارند.
مایک لوین، نماینده دموکرات کالیفرنیا در کنگره، که ملوانان ناو لینکلن از موکلان او هستند، در مصاحبه با نیویورکتایمز گفت که خانوادههای ملوانان با او تماس گرفته و نگرانیشان را ابراز کردهاند. او گفت: «موضوع به همان تصویر کلی برمیگردد: مأموریت اینجا دقیقاً چیست؟ خانوادهها میخواهند این را بدانند.»
