تمساحهای جوان معمولاً باید نخستین سال زندگی خود را پشت سر بگذارند تا بتوانند با اطمینان بیشتری از قرار گرفتن در منقار و گلوی حواصیل آبی بزرگ در امان بمانند.
به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین به نقل از فرارو؛ حواصیلهای آبی بزرگ، پرندگانی فرصتطلب هستند، به این معنا که تقریباً هر موجودی را که بتوانند بهطور مطمئن شکار کنند و قادر باشند آن را ببلعند، به عنوان طعمه انتخاب میکنند. به نظر میرسد تمساحهای جوان نیز در فهرست طعمههای این پرندگان قرار دارند.
این شکارچیان از نوک تیز منقار خود مانند نیزه استفاده میکنند و با یک حرکت سریع و رو به پایین، از بالا به سمت طعمه حمله میکنند.
هدف آنها معمولاً فرو بردن منقار در بدن طعمه است، هرچند گاهی همین ضربه نخست میتواند حیوان را بلافاصله از پا درآورد.
این حمله دقیق که با کمک بینایی بسیار خوب و واکنشهای سریع حواصیل انجام میشود، به پرنده اجازه میدهد طعمه را پیش از آنکه فرصت فرار پیدا کند، شکار و مهار کرده و سپس آن را یکجا ببلعد.
تمساحهای جوان معمولاً باید نخستین سال زندگی خود را پشت سر بگذارند تا بتوانند با اطمینان بیشتری از قرار گرفتن در منقار و گلوی حواصیل آبی بزرگ در امان بمانند.
البته این بازه زمانی بسته به عواملی مانند میزان دسترسی به غذا و شرایط زیستگاه میتواند کمی متفاوت باشد، اما تمساحهای جوان معمولاً در حدود ۱۲ ماهگی آنقدر رشد میکنند که از توانایی حواصیل برای شکار و بلع آنها خارج شوند.
با توجه به اندازه این تمساح جوان، به نظر میرسد تقریباً توانسته بود از این مرحله حساس جان سالم به در ببرد.
