تحرکات نظامی جولانی در مرزهای عراق، عملیات ایذایی برای انحراف افکار عمومی از توطئه بین المللی بزرگی است که قصد دارد حلقه اتصال محور مقاومت را تضعیف کند.
به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین خبری که در محافل منطقهای به گوش میرسد این است که حاکمیت تحت کنترل ابو محمد جولانی [احمد الشرع] در حال بسیج نیروهای مزدور بین المللی در مرزهای عراق است. سوالی که بلافاصله در پی شنیدن این خبر به ذهن میرسد این است که جولانی که توانایی اعمال هیچ فشار نظامی جدی بر عراق را ندارد، چرا این تحرکات را انجام میدهد؟
عناصر پشت پرده توطئه علیه عراق
المیادین در این زمینه می نویسد که عرصه داخلی سوریه در وضعیت آشفتگی امنیتی و اقتصادی تمامعیار قرار دارد. ارتش سوریه (اگر بتوان آن را ارتش نامید) قادر به سلطه بر جغرافیای داخلی خود نیست و زمانی که بحث جابهجایی نیروها و تدارکات در مسافتهای طولانی مطرح میشود، محاسبات کاملاً متفاوت میگردد. به گفته متخصصان، انتقال لجستیکی نیروها مستلزم کنترل مرکزی، جریان مداوم تدارکات و توانایی حفظ خطوط پشتیبانی است؛ در حالی که سوریها در حال حاضر هیچیک از اینها را ندارند.
علاوه بر این، فسادی که بدنه دولت سوریه را میخورد، به سطوح چنان عمیقی رسیده است که فرماندهان رده میانی در جادهها دفاتر باجگیری به راه انداختهاند.
این واقعیت ساده نشان میدهد که پشت پرده تحرکات در مرزهای عراق منحصر به جولانی نیست؛ بلکه یک ائتلاف منطقهای-بینالمللی با اهداف روشن پشت او ایستاده است. کشورهای خلیج فارس حمایت مالی و سیاسی او را تأمین میکنند، ترکیه پوشش منطقهای، پشتیبانی لجستیکی و مزدوران را فراهم میکند و «آمریکا و اسرائیل»، برنامهریزی و محاسبات استراتژیکی را ارائه میدهند که تمام این درگیریها را به ابزاری برای تضعیف عراق و از کار انداختن نقش آن به عنوان یک بازیگر متحد و قدرتمند در معادله منطقه تبدیل میکند.
تحرکات سوریه در لحظهای بسیار حساس از پرونده داخلی عراق رخ میدهد؛ عراق با تحولات امنیتی حساس در حوزههای اقتصاد، مهار سلاح و جنگ با فساد روبروست، و همزمان به دنبال پاسخ دادن به تجاوز اخیر عربستان است. این پاسخ، مسیر مرحله آینده عراق را برای حل این پروندهها با تمام پیچیدگیها و شکافها تعیین میکند تا عراق به یک نقطه ضعف احتمالی در برابر فشارهای خارجی تبدیل نشود.
از سوی دیگر، آمریکا پیش از پایان مأموریت نیروهای خود در سپتامبر آینده، در حال مانور دادن از طریق بازآرایی استراتژیک نیروها و خارج کردن سامانه پاتریوت از اربیل است. این بدان معناست که آمریکا ممکن است از هر تهدیدی، چه واقعی و چه مبالغهآمیز، به عنوان بهانهای برای ماندن در عراق استفاده کند و شاید تهدید ضعیف سوریه یکی از همان تهدیدهای مورد نیاز باشد.
پازل منطقهای تجاوز به عراق
شاید بتوان تجاوز اخیر عربستان و آمریکا به عراق را نه یک حادثه گذرا، بلکه بخشی از یک معادله منطقهای گستردهتر دانست. عربستان و متحدان آن منافع مستقیمی در تضعیف عراق دارند. چرا که عراقِ قدرتمند به معنای متحد قدرتمند ایران در منطقه است. اما عراقِ ضعیف و دچار شکاف داخلی، فرصتی برای عربستان و کشورهای خلیج فارس فراهم میکند تا بدون داشتن رقیبی واقعی، نقش منطقهای بزرگتری ایفا کنند. از این رو، حمایت از تحرکات سوریه بخشی از استراتژی جنگ همهجانبه علیه ایران است و عراق یکی از دروازههای امنیتی ایران محسوب میشود.
از تحرکات ایذائی سوریه تا توطئه اصلی در عراق
منافع رژیم صهیونیستی در این مرحله از معادله خود را نشان میدهد؛ تبدیل عراق به یک کشور ضعیف و متفرق که نمیتواند تهدیدی برای امنیت تل آویو باشد. در این شرایط عراق همواره محتاج حمایتهای خارجی، به ویژه حمایت آمریکا میشود و به این ترتیب، «امنیت و اقتصاد» عراق در دست آمریکا و رژیم صهیونیستی خواهد بود و آنها از این وابستگی، برای تحمیل سیاستهایی استفاده میکنند که در خدمت منافع آنهاست.
بدین ترتیب اگر شکافهای داخلی در ابعاد سیاسی یا امنیتی به همین منوال باقی بمانند، خلئی در کشور ایجاد خواهد شد که قدرتهای خارجی از آن به نفع خود بهرهبرداری خواهند کرد.
لوازم مقابله با توطئه بین المللی علیه عراق
در این شرایط، ساماندهی اوضاع داخلی عراق بیش از هر زمان دیگری ضروری به نظر میرسد. باید توجهات را به یک ساختار سیاسی که دیدگاه ملی را حول پرونده امنیتی متحد می کند، جلب کرد. بهبود راهکارهای اقتصادی که بازار رو به موتِ داخلی را احیا نماید، و تقویت دفاعی که کارآمدی نیروها و دستگاههای امنیتی را تضمین کند، از دیگر لوازم شرایط کنونی است. این ساماندهی داخلی، سپر واقعی در برابر هرگونه تهدید خارجی است.
دولت عراق باید این پیام روشن را به دنیا مخابره کند مبنی بر اینکه عراق اجازه نخواهد داد به میدان نبرد قدرتهای خارجی از جمله سوریه، ترکیه، کشورهای خلیج فارس، آمریکا یا رژیم صهیونیستی تبدیل شود؛ بلکه متعلق به عراقیها باقی خواهد ماند. اگر عراقیها اتحاد و اهداف یکپارچه خود را حفظ کنند، قدرت کافی برای دفاع از خود در برابر هرگونه تهدید خارجی را خواهند داشت.
قدرتهایی که خواهان تضعیف عراق هستند، در محدوده خاصی متوقف نخواهند شد. آنها به دنبال رصد واکنش های گروه های مقاومت به تجاوز عربستان هستند. بنابراین علی فالح الزیدی به عنوان نخست وزیر عراق و فرمانده نیروهای مسلح باید درک کند که بازی بزرگ منطقهای آغاز شده است و سوریه، ترکیه و برخی کشورهای خلیج فارس، تنها ابزارهای این بازی هستند. عراق باید نقش خود را با هوشمندی، قدرت و قاطعیت ایفا کند، در غیر این صورت، قربانی بازیای خواهد شد که در آن حتی یک مهره هم در اختیار ندارد.
