اعماق تاریک دریای مدیترانه بار دیگر پرده از یکی از بزرگترین رازهای باستانی خود برداشت. در فاصله ۵ کیلومتری سواحل سیسیل، سرنخ کوچک یک ماهیگیر محلی، غواصان یگان ویژه حفاظت از میراث فرهنگی ایتالیا را به یک کپسول زمان ۲۱۰۰ ساله رساند.
به گزارش همشهریآنلاین، بقایای یک کشتی رومی غرقشده به قدمت ۲۱۰۰ سال که حامل حدود ۵۰۰ کوزه آمفورا بود در فاصله حدود ۵ کیلومتری ساحل «ماتزارا دل والو» در سیسیل واقع در ایتالیا کشف شده است.
«گاردین» نوشت، گروه حفاظت از میراث فرهنگی پلیس ایتالیا با کمک غواصان و دوربینهای زیرآبی، پس از دریافت خبری از سوی ماهیگیران، بقایای این کشتی غرقشده را بررسی کرد. این کشتی درحالی در عمق حدود ۴۶ متری پیدا شد که صدها آمفورا در آن وجود داشت. آمفوراها نوعی کوزههای سفالی با دو دسته و گردنی باریک بودند.
«آلساندرو جولی»، وزیر فرهنگ ایتالیا این کشتی غرقشده که حدود ۲۱ متر طول و ۶ متر عرض دارد را یکی از مهمترین اکتشافات باستانشناسی زیرآب در سالهای اخیر توصیف کرد.
به گفته وزیر فرهنگ ایتالیا، این کشتی گواه دیگری بر مسیرهای تجاری و مبادلاتی ارائه میکند که دریای مدیترانه را به «چهارراه تمدنها» تبدیل کرده بود.
بیشتر محمولهٔ این کشتی را آمفوراهای نوع «Dressel 1A» را تشکیل میداد که برای باستانشناسان به طور خاص ارزشمند هستند.
انتظار میرود در ماههای آینده، مرحله جدیدی از مستندسازی علمی و پژوهش در این محوطه انجام شود. باستانشناسان تلاش خواهند کرد که تاریخ دقیقتری برای این کشتی غرقشده، منشأ و مقصد مورد نظر محمولهٔ آن و وضعیت مواد باقیمانده را تعیین کنند.
این کشف، جدیدترین مورد از کشف مجموعه کشتیهای غرقشدهٔ مهم رومی است که در آبهای ایتالیا پیدا شدهاند.
در سال ۲۰۲۱، یک کشتی رومی دیگر مربوط به قرن دوم پیش از میلاد در سواحل پالرمو کشف شد. این کشتی غرقشده در عمق ۹۲ متری زیر دریا قرار داشت و تصاویری که توسط یک ربات گرفته شدند نشان میداد که محمولهای بزرگ از آمفوراها را حمل میکرده است.
پیش از آن نیز در سال ۲۰۱۳، یک کشتی رومی تقریبا سالم مربوط به قرن دوم پیش از میلاد در سواحل «لیگوریا» کشف شد. این کشتی که حدود ۵۰ آمفورای ارزشمند را حمل میکرد، توسط غواصان پلیس در عمق حدود ۵۰ متری پیدا شد.
آبهای اطراف سیسیل بهعنوان یکی از غنیترین مناطق مدیترانه برای باستانشناسی زیرآب شناخته میشوند. موقعیت استراتژیک این جزیره در امتداد مسیرهای دریایی باستانی که یونان، خاورمیانه، شمال آفریقا و اروپا را به هم متصل میکرد، به این معناست که گمان میرود بستر دریا در این منطقه حاوی برخی از مهمترین کشتیهای غرقشده بازمانده از دنیای باستان باشد.
