هر روز صبح، قبل از اینکه حتی از تخت بلند شویم، با دهها پیام، خبر، ویدئو، اعلان و نظر دیگران روبهرو میشویم. مغز ما مدام بین موضوعات مختلف جابهجا میشود؛ اما مشکل فقط تلف شدن چند دقیقه در شبکههای اجتماعی نیست.
همشهری آنلاین – مریم شیرافکن: بمباران دائمی اطلاعات میتواند تمرکز، تصمیمگیری و حتی آرامش ذهنی ما را تحت تأثیر قرار دهد. راهحل چیست؟ اینکه یاد بگیریم به هر چیزی که توجهمان را میخواهد، توجه نکنیم.
شبکههای اجتماعی، اپلیکیشنها و سایتهای خبری برای نگه داشتن توجه کاربر طراحی شدهاند. هر اعلان، ویدئوی کوتاه یا خبر تازه میتواند یک محرک جدید برای مغز ایجاد کند.
نتیجه این است که بهتدریج تحمل ما برای انجام کارهای آرام و بدون هیجان کمتر میشود؛ مثلاً خواندن چند صفحه کتاب، انجام یک کار طولانی یا حتی چند دقیقه نشستن بدون تلفن برایمان سختتر میشود.
یکی از ایدههای مهم متن اصلی این است که باید بین چیزهایی که واقعاً اهمیت دارند و چیزهایی که فقط میخواهند توجه ما را بگیرند، تفاوت بگذاریم.
قبل از اینکه روی یک خبر، پیام، ویدئو یا بحث آنلاین وقت بگذارید، از خودتان بپرسید:
«آیا این موضوع یک ساعت دیگر، فردا یا یک ماه دیگر برای زندگی من اهمیتی دارد؟»
اگر پاسخ منفی است، شاید ارزش ندارد که همین حالا ذهن شما را اشغال کند.
وقتی مرتب از یک کار به سراغ پیام، شبکه اجتماعی، خبر یا ایمیل میرویم، مسئله فقط چند دقیقهای نیست که از دست میدهیم. بازگشت ذهن به کار اصلی هم زمان میبرد.
به همین دلیل ممکن است ساعتها پشت میز باشید اما احساس کنید هیچ کار مهمی انجام ندادهاید.
مشکل همیشه کمبود زمان نیست؛ گاهی مشکل این است که زمانمان را تکهتکه کردهایم.
برای اینکه ذهن کمتر درگیر اطلاعات غیرضروری شود، میتوانید سه سؤال ساده داشته باشید:
۱. آیا این اطلاعات برای من ضروری است؟
اگر نه، لازم نیست همین حالا آن را ببینید.
۲. آیا این اطلاعات قابل اعتماد است؟
هر چیزی که در فضای مجازی میبینید الزاماً حقیقت ندارد.
۳. آیا دانستن آن چیزی در زندگی من تغییر میدهد؟
اگر قرار نیست تغییری ایجاد کند، شاید ارزش صرف وقت و انرژی ذهنی را نداشته باشد.
یکی از سادهترین کارها این است که اجازه ندهید تلفن همراه تعیین کند چه زمانی باید حواس شما پرت شود.
اعلانهای غیرضروری را خاموش کنید و برای چک کردن پیامها و شبکههای اجتماعی زمان مشخصی داشته باشید.
قرار نیست هر چیزی که روی صفحه تلفن ظاهر میشود، فوراً پاسخ بگیرد.
ذهن هم به استراحت نیاز دارد. چند دقیقه قدم زدن بدون تلفن، نوشیدن چای بدون چک کردن پیامها یا حتی نشستن در سکوت میتواند فرصتی باشد برای اینکه مغز از جریان دائمی اطلاعات فاصله بگیرد.
قرار نیست هر لحظه خالی را با یک ویدئو یا خبر پر کنیم.
فیلسوف رواقی، اپیکتتوس، حدود دو هزار سال پیش درباره کنترل ذهن هشدار داده بود: اگر اجازه دهید هر فردی ذهن شما را به هر طرف بکشاند، کنترل آن را از دست میدهید.
این ایده امروز شاید حتی مهمتر از گذشته باشد.
در دنیایی که میلیونها محتوای جدید هر روز برای جلب توجه ما تولید میشود، توانایی نادیده گرفتن بعضی چیزها یک مهارت است، نه بیتفاوتی.
قرار نیست از اخبار، اینترنت یا شبکههای اجتماعی فرار کنیم. مسئله این است که خودمان انتخاب کنیم چه چیزی شایسته توجه ماست.
ذهن شما یکی از باارزشترین منابعی است که دارید. پس قبل از اینکه آن را در اختیار هر پیام، خبر، ویدئو یا نظر دیگری قرار دهید، یک لحظه مکث کنید و بپرسید:
«آیا این واقعاً ارزش توجه من را دارد؟»
گاهی محافظت از آرامش ذهن، با همین یک سؤال شروع میشود.
منبع: medium
