سه کاپیتان شاخص تیم ملی برای فصل آینده وضعیت نامشخصی دارند.
به گزارش راویان به نقل از مشرق، جام جهانی ۲۰۲۶ حدود یکماه است که پایان یافته است و باشگاهها در بحبوبهی نقلوانتقالات هستند و تقریبا شاکله تیمهای خود را تشکیل دادهاند.
در مورد بازیکنانی ایران اما قضیه متفاوت است و کاپیتانهای تیم ملی، همچنان در وضعیت مبهمی به سر میبرند. مهدی طارمی که پس از غیبتِ سردار آزمون، به مهمترین ستاره تیم ملی ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، تبدیل شده بود، در این رقابتها عملکرد چشمگیری نداشت و تورنمنت موفقی را سپری نکرد.
طارمی پس از جام جهانی به یونان بازگشت اما در تیم باشگاهیاش هم روزهای خوبی را سپری نمیکند. او که در هفتههای پایانی رقابتهای باشگاهی به نیمکتنشین مطلق تبدیل شده بود، در تفکرات مندلیبار جایی ندارد. او در بازیهای اخیر تیمش در پلیآف رقابتهای اروپایی حتی در لیست قرار نگرفت و جداییاش از این تیم قطعی است.
در حالی که امروز رسانهها از علاقه لیل به جذب مهدی طارمی خبر دادهاند که منبع خبر سایت فوتو مرکاتو یک سایت خبر ایرانی است و این موضوع از سوی مسئولان این باشگاه فرانسوی منتشر نشده است. طارمی ۳۴ ساله در حال حاضر پیشنهاد جدی و قابل اتکایی از تیمهای سطح یک اروپایی ندارد و پیشنهادهایی از سوی برزیل روی میز او قرار دارد.
با توجه به شرایط سنی طارمی، او احتمالا باید به فوتبال خود در کشورهای آسیایی و عربی ادامه دهد یا اینکه برای تداوم حضور در اروپا، به لیگهای درجه دو اروپا مثل یونان و قبرس برود. در روزهای اخیر صحبت از پیشنهاد پرسپولیس به طارمی شنیده میشد که این موضوع، فراتر از همین شایعات نرفت.
دیگر کاپیتان تیم ملی که حدود ۸ سال است در سراشیبی سقوط قرار دارد، علیرضا جهانبخش است. جهانبخش که با انتقالی شکست خورده به برایتون انگلیس رفت، سالهاست حتی در تیمهای رده پایین هلند و بلژیک هم مورد اقبال قرار نمیگیرد و پس از مدت کوتاهی، از این تیمها جدا میشود. جهانبخش پس از حضور در فاینورد و جدایی از این تیم، به هیرنفین رفت و پس از مدت کوتاهی از این تیم جدا شد.
جهانبخش پس از چند ماه بدون تیم بودن، نیمفصل فصل گذشته راهی دندر بلژیک شد. او پس از نیمفصلی ناموفق در این تیم، از بلژیک جدا شد و در صدد انتخاب تیم جدیدش است اما پیشنهاد جدیای ندارد. کاپیتان تیم ملی که در سالیان اخیر، بازیهای ملیاش از بازیهای باشگاهیاش بیشتر بوده، به هر طریقی علاقه به ماندن در فوتبال اروپا دارد و ظاهرا برای او تیم و جایگاه این تیمها ملاک نیست.
دیگر بازیکن تیم ملی که تیم فصل آیندهاش نامشخص است، رامین رضاییان است. او که بهترین بازیکن تیم ملی و شاید بهترین بازیکن آسیایی جام جهانی ۲۰۲۶ بود، از استقلال رسما جدا شده است و باید در تیمی جدید به فوتبالش ادامه دهد. رضاییان علیرغم درخشش در جام جهانی آمریکا، به واسطه اینکه ۳۶ ساله است، پیشنهاد دندانگیری از اروپا ندارد و پس از شوی اسپانیا گردی، شاید به قطر برود. این در حالیست که مدیربرنامههای این بازیکنان، برای همچنان در ویترین ماندن آنها، پیشنهادهایی نهچندان واقعی برای آنها میسازند و باعث نوعی بازارگرمی برای این بازیکنان میشود.
این موضوع که سه کاپیتان تیم ملی، پیشنهاد قابلتوجهی از اروپا ندارند، علاوه بر انتخاب اشتباهات اشتباهی چون برایتون، اینتر و الدحیل، به سن و سال آنها برمیگردد. این موضوع که سه بازیکن شاخص ایران جایی در فوتبال سطح یک ندارند، یک زنگ خطر بسیار بزرگ برای فوتبال ایران است. فوتبال ایران که تیم ملیاش اکنون با معضل میانگین سنی بالا روبروست، سالهاست جز معدود بازیکنان جوان، نتوانسته بازیکنانی برای جایگزینی طارمیها، آزمونها، جهانبخشها و قدوسها بسازد.
در همین شرایط، به تیم ملی انتقاد میشود که چرا از بازیکنان جوان استفاده نمیشود اما باید پرسید در حالیکه شاخصترین بازیکنان تیم ملی، در سطح یک اروپا جایی ندارند، آیا بازیکنی در حد آنها، برای جایگزینی ساخته شده است یا همه بدون در نظر گرفتن شرایط، اصرار به جوانگرایی دارند. در جام جهانی که گذشت، بهترین بازیکن تیم ملی ایران، یک بازیکن ۳۶ ساله بود و پس از آن هم بازیکنان مسنی چون خلیلزاده، بیرانوند و قدوس چهره برتر تیم ملی بودند.
