یک فلوشیپ جراحی چاقی تأکید میکند انتخاب روش مناسب برای جراحیهای لاغری باید بر اساس شرایط جسمی، بیماریهای زمینهای و وضعیت متابولیک هر بیمار انجام شود، نه صرفاً میزان اضافهوزن.
به گزارش همشهریآنلاین، دکتر محمدجواد باقری، فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک و لاپاراسکوپی پیشرفته، با اشاره به افزایش شیوع چاقی و بیماریهای مرتبط با آن بیان کرد: جراحی متابولیک و چاقی در حال حاضر مؤثرترین روش درمانی برای دستیابی به کاهش وزن پایدار در افراد واجد شرایط محسوب میشود. این جراحی معمولاً برای افراد دارای شاخص توده بدنی (BMI) ۳۵ یا بالاتر توصیه میشود و در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا سایر بیماریهای متابولیک حتی با BMI بین ۳۰ تا ۳۴.۹ نیز ممکن است بعد از ارزیابی تخصصی مورد بررسی قرار گیرد. به خصوص زمانی که درمانهای غیرجراحی نتوانسته باشند کاهش وزن یا کنترل بیماری را به طور پایدار فراهم کنند.
باقری درباره جراحی اسلیو معده توضیح داد: در این روش، حدود ۸۰ درصد از حجم معده برداشته میشود و معده به شکل یک لوله باریک درمیآید. در اسلیو، مسیر روده تغییری نمیکند، اما علاوه بر کاهش ظرفیت معده، تغییرات هورمونی مرتبط با اشتها و احساس سیری هم به کاهش وزن کمک میکنند. این روش به دلیل سادهتر بودن از نظر تکنیک جراحی و نداشتن تغییر در مسیر روده، یکی از رایجترین جراحیهای چاقی در جهان است. البته مانند هر عمل جراحی دیگری، اسلیو هم میتواند با عوارضی مثل خونریزی، نشت از محل منگنه یا در بعضی بیماران تشدید رفلاکس معده همراه باشد.
این فوق تخصص جراحی چاقی درباره روش جراحی بایپس معده هم بیان کرد: در این روش علاوه بر کوچکسازی معده، مسیر عبور غذا از بخشی از روده کوچک تغییر داده میشود. این تغییر علاوه بر محدود کردن حجم غذای مصرفی، باعث تغییرات هورمونی و متابولیک مؤثری میشود که به کاهش وزن و بهبود کنترل قند خون کمک میکند. بایپس معده بهویژه در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ یا رفلاکس شدید معده میتواند گزینه مناسبی باشد. در بسیاری از بیماران، این روش موجب کاهش چشمگیر نیاز به داروهای دیابت شده و در برخی موارد باعث فروکش بیماری میشود، هرچند این وضعیت لزوماً دائمی نیست و نیاز به پیگیری منظم دارد.
باقری با تأکید بر اهمیت ارزیابی دقیق پیش از عمل اظهار کرد: بسیاری از بیماران تصور میکنند اسلیو و بایپس تفاوتی با یکدیگر ندارند. در حالی که انتخاب روش مناسب باید بر اساس عواملی مانند سن، شاخص توده بدنی، سابقه دیابت، بیماریهای گوارشی بهویژه رفلاکس، وضعیت متابولیک، عادات غذایی، سوابق جراحی و شرایط عمومی بیمار انجام شود. تصمیم نهایی هم بعد از بررسی کامل توسط تیم درمان شامل جراح، متخصص تغذیه و در صورت نیاز سایر متخصصان گرفته میشود.
این جراح چاقی درباره نگرانی رایج بیماران نسبت به بازگشت وزن بعد از جراحی نیز گفت: مقدار محدودی افزایش وزن در سالهای بعد از جراحی ممکن است در برخی بیماران رخ دهد و این موضوع همیشه به معنای شکست درمان نیست. رعایت برنامه غذایی، فعالیت بدنی منظم، پیگیریهای پزشکی و اصلاح عادات رفتاری، احتمال بازگشت قابلتوجه وزن را تا حد زیادی کاهش میدهد.
باقری افزود: به افرادی که جراحی میکنند، توصیه میشود غذا را بهآرامی مصرف کنند، لقمههای کوچک بردارند، هر لقمه را بهخوبی بجوند، هر وعده غذایی را طی حدود ۲۰ تا ۳۰ دقیقه میل کنند و بین لقمهها مکث داشته باشند. همچنین از نوشیدن مایعات همراه با غذا خودداری کنند تا دستگاه گوارش فرصت کافی برای سازگاری با شرایط جدید داشته باشد.
او درباره کمبود ویتامینها و مواد معدنی پس از جراحی نیز هشدار داد و گفت: اگرچه احتمال بروز کمبودهای تغذیهای در روش اسلیو معمولاً کمتر از بایپس است، اما در هر دو روش، مصرف منظم مکملها و انجام آزمایشهای دورهای ضروری است. بر اساس شرایط هر بیمار ممکن است مصرف مولتیویتامین، آهن، کلسیم، ویتامین D، ویتامین B۱۲ و سایر ریزمغذیها تحت نظر پزشک یا متخصص تغذیه توصیه شود.
این فلوشیپ جراحی چاقی و متابولیک با اشاره به تأثیر مثبت این جراحیها بر سلامت بیماران اظهار داشت: کاهش وزن پایدار پس از جراحی میتواند علاوه بر بهبود بیماریهایی مانند دیابت، فشار خون بالا، آپنه خواب و دردهای مفصلی، باعث افزایش توانایی انجام فعالیتهای روزمره، بهبود کیفیت زندگی و ارتقای اعتمادبهنفس بیماران شود. امروزه بیشتر جراحیهای چاقی با روش لاپاراسکوپی و بهصورت کمتهاجمی انجام میشوند که معمولاً با درد کمتر، دوران نقاهت کوتاهتر و برگشت سریعتر بیمار به فعالیتهای روزمره همراه هستند.
