گل سرسبد شاتوت ایران کجاست؟

این روزها اگر سری به سولقان بزنید پیش از هر چیز رنگ سرخ شاتوت است که خودنمایی می‌کند؛ سرخی‌ که فقط روی شاخه‌ها و سبدها دیده نمی‌شود بلکه روی دستان باغداران، فروشنده‌ها و خریدارها هم نشسته است.

به‌گزارش همشهری آنلاین،فصل برداشت شاتوت به اوج خود رسیده است و روستای خوش آب‌وهوای سولقان بیش از هر زمان دیگری بوی کار، رونق وزندگی می‌دهد. برداشت شاتوت در این روستا از خردادماه آغازشده و در تیر به اوج می‌رسد و تا مرداد و شهریور ادامه پیدا می‌کند، این چند ماه یکی از مهم‌ترین فصل‌های اقتصادی سولقان را می‌سازد؛ فصلی که در آن باغ‌ها پر جنب‌وجوش می‌شوند و مغازه‌ها جان می‌گیرند و خیابان‌ها شاهد رفت‌وآمد خریدارانی هستند که از تهران و شهرهای مختلف خودشان را به این روستا رسانده‌اند.

سولقان، تولیدکننده اول شاتوت ایران

سولقان حالا دیگر فقط یک روستا با باغ‌های پر محصول نیست؛ نامش در سال‌های اخیر به‌عنوان قطب تولید شاتوت ایران بر سر زبان‌ها افتاده است، بعد از برگزاری ۴ دوره جشنواره شاتوت این محصول بیشتر از همیشه دیده شد و همین دیده‌شدن سولقان را به جایگاهی رساند که امروز می‌توان با استناد به آمارهای رسمی جهاد کشاورزی از آن به‌عنوان تولیدکننده اول شاتوت در ایران یادکرد؛ روستایی که وارد باشگاه تولید بیش از هزار تن برداشت یک نوع میوه شده و حالا با اختلاف در صدر تولید شاتوت کشور ایستاده است.

بازار به سولقان آمده

اما آنچه شاتوت سولقان را خاص‌تر کرده فقط حجم تولید نیست؛ فعالان این حوزه می‌گویند کیفیت شاتوت این منطقه با اختلاف چشمگیری از بسیاری از نمونه‌های دیگر بالاتر است؛ از رنگ و طعم گرفته تا تازگی و بازارپسندی.

این روزها خیابان ولیعصر سولقان یکی از شلوغ‌ترین خیابان‌های روستاست؛ جایی که خریداران، کسبه، صاحبان آب‌میوه‌فروشی‌ها، قنادی‌ها و دیگر مشاغل مرتبط چشم‌انتظار رسیدن شاتوت باغداران هستند؛ بسیاری از فروشندگان محلی می‌گویند دیگر مثل گذشته نیست که شاتوت تا شب روی دستشان بماند یا مجبور شوند خودشان برای فروش، بار را به تهران ببرند، حالا شرایط برعکس شده و بازار، خودش به سولقان آمده است.

برکت دستان سرخ باغدار

تا پیش از برگزاری جشنواره شاتوت، در فصل برداشت بیشتر امید کسبه به گردشگرانی بود که برای خرید به روستا می‌آمدند، بخش دیگری از محصول هم باید توسط خود باغداران و فروشندگان به بازار تهران منتقل می‌شد، این کار هم‌زمان می‌برد و هم هزینه‌بر بود اما حالا شاتوت سولقان چنان شناخته‌شده که بخش بزرگی از محصول در همان محل و در همان روزبه فروش می‌رسد؛ آن‌قدر که به گفته اهالی این روزها دیگر شاتوتی به شب نمی‌رسد.دستان قرمز باغداران و کاسبان سولقان، این روزها فقط یک تصویر ساده نیست؛ نشانه‌ای است از زحمت، برکت و بازاری است که به پشتوانه کیفیت و شهرت، حسابی جان گرفته است.