خطر استرس گرمایی میلیاردها نفر را تهدید می‌کند

گرمایش جهانی دارد خطرناک‌تر می‌شود و بیشترین تاثیر افزایش دما بر سلامتی نه زیر آفتاب داغ ظهر، بلکه در تاریکی شب رخ می‌دهد.

به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین، پژوهشگران در یک مطالعه جدید با استفاده از سوابق آب و هوایی و تخمین‌های جمعیتی که هفت دهه را در بر می‌گیرد، به این نتیجه رسیدند که استرس گرمایی مضر در تمام قاره‌ها در حال افزایش است. جالب اینجاست که آنها همچنین دریافتند که شدت استرس گرمایی در شب‌ها سریع‌تر از روزها در حال افزایش است.

پژوهشگران در مطالعه‌ای مجموعه داده‌های جوی و اقلیمی ERA5-HEAT را که شامل سوابق استرس گرمایی از سال ۱۹۴۰ است، تجزیه و تحلیل کردند و از ارقام جمعیتی برای تخمین میزان مواجهه جهانی با گرمای خطرناک استفاده کردند.

این مطالعه نشان داد که تقریباً ۷۰ درصد از جمعیت جهان اکنون ۹۰ روز یا بیشتر از استرس گرمایی شدید را هر سال تجربه می‌کنند. در دهه ۱۹۷۰، این رقم ۵۵ درصد بود.

این پژوهشگران همچنین کشف کردند که در طول ۵۰ سال گذشته، استرس گرمایی خطرناک حتی در مکان‌هایی که از نظر تاریخی به آن عادت نداشته‌اند، از جمله اروپا، شدیدتر شده است. موج‌های گرمای اخیر در آنجا مرگبار بوده‌اند، به طوری که فقط یک رویداد منجر به بیش از ۱۰۰۰۰ مرگ اضافی شده است.

استرس گرمایی فقط مربوط به میزان افزایش دما نیست، بلکه به وضعیتی که برای بدن انسان در حین افزایش دما ایجاد می‌شود، نیز مرتبط است، از جمله تأثیر رطوبت که خنک شدن از طریق تعریق را دشوارتر می‌کند. وقتی شب‌ها گرم می‌مانند، افراد یک فرصت مهم برای بازیابی بدنی را از دست می‌دهند.

از نظر بهداشت عمومی، دمای بالای شبانه می‌تواند علائم افراد مبتلا به آسم، دیابت و بیماری‌های قلبی عروقی را بدتر کند. کودکان و سالمندان به ویژه آسیب‌پذیر هستند و این اثرات می‌توانند در طول موج‌های گرمای طولانی مدت ایجاد شوند.

علاوه بر این، شب‌های گرم می‌تواند خواب را مختل کند، واحدهای خنک‌کننده‌ خانگی را تحت فشار قرار دهد، ایمنی کارگران را به خطر بیندازد و بیمارستان‌ها و سیستم‌های اورژانس را تحت فشار قرار دهد. جوامعی که منابع کمی دارند، پوشش درختی محدودی دارند یا دسترسی غیرقابل اعتمادی به خنک‌کننده‌ها دارند، اغلب با بیشترین خطرات مواجه هستند.

پژوهشگرانی که این بررسی را انجام داده‌اند، می‌گویند که دولت‌ها باید برنامه‌های اقدامات بهداشتی در برابر موج گرما و سیستم‌های هشدار اولیه را بر اساس «استرس گرما» و نه فقط دمای هوا، گسترش دهند. این تغییر می‌تواند به مقامات کمک کند تا تشخیص دهند که تهدیدات سلامتی در کجا با سرعت بیشتری در حال افزایش هستند و مداخلات را در جایی که بیشتر مورد نیاز است، اعمال کنند.

این تحقیق همچنین به چالش گسترده‌تر نابرابری اشاره می‌کند، زیرا آسیب‌پذیرترین جمعیت‌ها اغلب فاقد منابع لازم برای مقابله با افزایش استرس گرمایی هستند.