فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به کودک ۹ ساله خرمآبادی نامه نوشت.
به گزارش همشهریآنلاین، پولی که قرار بود هزینه سفر اربعین یک کودک ۹ ساله خرمآبادی شود، چند روز بعد مسیر متفاوتی پیدا کرد و به روایتی مورد توجه در روزهای منتهی به اربعین تبدیل شد.
محمد عالیپور بخشی از پول توجیبی خود را برای حضور در این سفر پسانداز کرده بود، اما پیش از حرکت تصمیم گرفت این مبلغ را صرف تهیه چند بسته خوراکی کند و آن را بههمراه نامهای کوتاه ارسال کند.
پول، قرار بود هزینه سفر باشد؛ اما محمد انتخاب دیگری کرد. او خوراکیها را تهیه کرد، نامهای کوتاه نوشت و آنها را به محل استقرار تعدادی از رزمندگان در پای لانچر رساند.
چند روز بعد این نامه بهدست سرتیپ سید مجید موسوی، فرمانده نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، رسید. او در پاسخ نامهای برای محمد ارسال کرد و هدیهای نقدی را نیز برای محمد در نظر گرفت که برای سفر اربعبن هزینه میشود.
متن نامه سردار موسوی چنین است:
محمد جان،
گاهی در زندگی هدیههایی به دست انسان میرسد که ارزششان به قیمتشان نیست، بلکه به بزرگی قلبی است که آنها را هدیه داده است. هدیهای که تو با پول توجیبی خودت برای من فرستادی، یکی از همان هدیهها بود.
وقتی فهمیدم این خوراکیها را با پول توجیبی خودت خریدهای، دلم پر از احساس شد. با خودم گفتم: خوشا به حال پدر و مادری که چنین فرزند مهربان، باادب و باگذشتی دارند. تو به من یادآوری کردی که مهربانی سن و سال نمیشناسد و گاهی یک کودک میتواند درس بزرگی از انسانیت به بزرگترها بدهد.
محمد جان، شاید تصور کنی هدیه کوچکی فرستادهای، اما باور کن آنچه به دست من رسید، فقط مقداری خوراکی نبود، بلکه محبت، صفا، صداقت و قلب پاک تو بود. این هدیه را با افتخار و عشق پذیرفتم و تا همیشه محبت تو را در قلبم به یادگار نگه خواهم داشت.
پسر عزیزم، از تو فقط یک خواهش دارم؛ همینقدر مهربان بمان، به پدر و مادرت احترام بگذار، خوب درس بخوان، به مردم محبت کن و هیچوقت اجازه نده پاکی و مهربانی دلت کمرنگ شود. کشور ما به کودکانی مثل تو افتخار میکند؛ کودکانی که با دلهای بزرگشان امید را زنده نگه میدارند.
من از صمیم قلب برایت دعا میکنم که همیشه سالم، شاد و سربلند باشی، در درس و زندگی موفق شوی و روزی به جایگاهی برسی که بتوانی با همین قلب مهربان به مردم سرزمینت خدمت کنی.
از تو ممنونم؛ نه فقط برای هدیهات، بلکه برای لبخندی که بر لبانم نشاندی و امیدی که در دلم زنده کردی. با همه مهر و محبت، تو را مانند فرزند خودم در آغوش دعا میگیرم و برایت بهترین آرزوها را دارم.
این اتفاق در روزهای منتهی به اربعین، به یکی از روایتهای مورد توجه در فضای رسانهای لرستان تبدیل شد؛ روایتی که از یک تصمیم یک کودک آغاز شد و با دریافت پاسخ و فراهمشدن امکان سفر او و خانوادهاش به کربلا ادامه پیدا کرد.
