نشست نقد و بررسی نمایش «ام‌پاس» به کارگردانی حسین اناری با حضور محمد مساوات و مجتبی کریمی برگزار شد.
به گزارش راویان به نقل از مهر، نشست نقد و بررسی نمایش «ام‌پاس» با حضور محمد مساوات، نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر و مجتبی کریمی، پژوهشگر و منتقد تئاتر، در تماشاخانه لبخند برگزار شد.
در این نشست، هر ۲ منتقد ضمن اشاره به برخی کاستی‌های اجرا، «ام‌پاس» را اثری ایده‌محور با هویتی مستقل ارزیابی کردند که توانسته است جهان نمایشی خود را با انسجام شکل دهد.
محمد مساوات در ابتدای صحبت‌هایش با اشاره به تجربه تماشای آثار حسین اناری گفت که در مواجهه نخست با «ام‌پاس» نیز مانند اثر قبلی وی، در ابتدا نسبت به مسیر اجرا تردید داشته اما هرچه نمایش پیش رفته، ایده مرکزی آن برایش روشن‌تر و جذاب‌تر شده است. وی معتقد بود مهم‌ترین ویژگی نمایش، شکل‌گیری یک ایده واحد است که از متن آغاز می‌شود و در تمامی اجزای اجرا، از طراحی صحنه و میزانسن گرفته تا بازی بازیگران و ریتم اثر، امتداد پیدا می‌کند.
به اعتقاد مساوات، نمایش تلاش نمی‌کند صرفاً داستانی را روایت کند، بلکه بر پایه یک منطق فرمی پیش می‌رود و همین ویژگی باعث شده زبان اجرا با جهان اثر همخوانی پیدا کند. او همچنین از طراحی برخی موقعیت‌های نمایشی، به‌ویژه صحنه درگیری میان شخصیت‌ها و پایان‌بندی نمایش، به عنوان لحظاتی یاد کرد که ایده‌های کارگردان به شکلی دقیق و مؤثر به اجرا رسیده‌اند.
این نمایشنامه‌نویس همچنین تأکید کرد: برخی از ایده‌های اجرایی هنوز ظرفیت پرداخت بیشتری دارند و با پالایش و دقت بیشتر می‌توانند به تأثیرگذاری بالاتری برسند، اما جسارت گروه در انتخاب یک مسیر فرمال و پایبندی به آن از مهم‌ترین امتیازهای «ام‌پاس» است.
مجتبی کریمی نیز در ادامه، «ام‌پاس» را نسبت به اثر پیشین حسین اناری گامی رو به جلو توصیف کرد و گفت: نمایش از یک ایده روشن آغاز می‌شود و تا پایان، نسبت خود را با آن حفظ می‌کند. او این انسجام را یکی از مهم‌ترین دستاوردهای اثر دانست؛ ویژگی‌ای که سبب شده مخاطب با جهانی مواجه شود که قواعد خودش را می‌سازد و به آن وفادار می‌ماند.
کریمی همچنین معتقد بود بخش میانی نمایش، نقطه اوج اجراست؛ جایی که ریتم، بازی‌ها و میزانسن‌ها در هماهنگی کامل قرار می‌گیرند و رابطه میان ۲ شخصیت اصلی به شکلی باورپذیر و تأثیرگذار شکل می‌گیرد. او بازی بازیگران را یکی از نقاط قوت اصلی اثر دانست و تأکید کرد شیمی میان آنها نقش مهمی در جان گرفتن ایده‌های متن و کارگردانی داشته است.
این منتقد تئاتر در کنار نکات مثبت، به برخی ضعف‌های بخش آغازین و پایانی اجرا نیز اشاره کرد و معتقد بود با سخت‌گیری بیشتر در شکل‌گیری برخی موقعیت‌ها و حذف بخش‌های اضافه، نمایش می‌تواند به اثری منسجم‌تر و اثرگذارتر تبدیل شود.
نشست با گفتگوی حاضران و پاسخ‌های حسین اناری نویسنده و کارگردان «ام‌پاس»، ادامه پیدا کرد و درباره روند شکل‌گیری نمایش، انتخاب فرم اجرایی و مسیر تولید اثر تبادل نظر شد.
