باید جای خالی خورشید انقلاب را با قیام ستارگان منتقم پر کرد.
یادداشت مهمان، علی‌علویان، نویسنده: همین امروز و نه فردا؛
برای خونخواهی همه شهیدان و رهبری که برای آرمان‌های الهی انقلاب، از تمام هستی‌اش گذشت؛
حتی از نوه چهارده ماهه‌اش !
باید برخیزیم
اما نه با خشمی بی‌حکمت،
نه با هیاهویی بی‌ثمر
و نه با رجز خوانی بی‌پشتوانه و فاقد نتیجه !
باید برخیزیم
با دلی پر از ایمان، قدرتی دشمن شکن،
با بصیرتی که توصیه مکرر رهبر شهیدمان بود،
با وحدت دل‌هایمان که آقای شهیدمان همیشه می گفت «وحدت رمز پیروزی ماست»
آری باید برخیزیم
هر چند مصیبت زده‌ایم و داغدار،
هر چند دلمان می‌خواهد در فراق رهبرمان و در داغ هجرانش تا روز موعود ضجه بزنیم،
هر چند دلمان می‌خواهد به وسعت همه تاریخ عالم گریه کنیم،
و با اشک‌هایمان بدرقه‌اش کنیم،
اما یادمان باشد جای خالی‌اش با اشک‌های ملت پر نمی‌شود! که باید برخیزیم و راهش را ادامه بدهیم.
باید برخیزیم، باید جای خالی خورشید انقلاب را با قیام ستارگان منتقم پر کرد.
باید برخیزیم،
همین امروز و نه فردا،
آنهم بسان رستاخیزی از جنس آخرالزمان.
باید برخیزیم
و باید هوشیارانه برخیزیم!
که معبر انقلاب، پس از ناکامی دشمن در جنگ اخیر، با مین‌های تفرقه انگیز عوامل داخلی‌اش، در زیر برخی سخنان و نوشته‌های آدمک های به ظاهر دلسوز و «انقلابی نما» تله گذاری شده است!!
باید برخیزیم و تمام فتنه‌ها را خنثی کنیم.
آری !
باید برخیزیم همین امروز و نه فردا؛
با هوشیاری‌ای فراتر از همه ایام،
باید مرزهای هوشیاری‌مان را از مرزهای جغرافیایی‌مان فراتر ببریم! که دشمن خناس پس از شکست‌های متمادی باز هم می‌خواهد، اصالتمان را، دینمان و باورهایمان ، غیرت ایرانی و میراث ماندگار رهبر شهیدمان را نشانه بگیرد.
باید برخیزیم
که ما ملت مبعوثیم،
باید برخیزیم بسان صاحبان درفش‌های سیاه، بسان سربازان سپاه خراسانی و یاوران منتقم آخر الزمان(عج).
باید برخیزیم!
که اگر خدای ناکرده بنشینیم،
راه را بر دشمن گشوده‌ایم و خنده را بر پوزه نحسشان نشانده‌ایم.
باید برخیزیم، با هوشیاری
باید مراقب نیرنگ دشمن مکار باشیم که:
مَنْ نامَ عَنْ عَدُوِّهِ أَنْبَهَتْهُ الْمَکائِدُ.
هر کس از دشمن خود غافل شود، نیرنگ‌های دشمن او را بیدار خواهد کرد.
(نهج البلاغه نامه ۶۲)
