شعرهایی برای حرف‌هایی که هیچ‌وقت گفته نشد

گاهی حرف‌هایی که گفته نمی‌شوند، در شعر جان می‌گیرند. کتاب «حرف دلم را قورت دادم» با زبانی صمیمی، روایتگر احساسات و دغدغه‌های نوجوان امروز است.

به گزارش راویان به نقل از مهر، نوجوانی، فصل احساساتی است که همیشه راهی برای بیان پیدا نمی‌کنند؛ حرف‌هایی که گاهی در گلو می‌مانند، اشک‌هایی که پنهان می‌شوند و لبخندهایی که پشت سکوت شکل می‌گیرند. بسیاری از نوجوانان تجربه کرده‌اند که نتوانسته‌اند آنچه در دل دارند به زبان بیاورند. کتاب «حرف دلم را قورت دادم» سروده مریم زندی با تصویرگری عبدالله حاجیوند، از همین نقطه آغاز می‌کند؛ از حرف‌هایی که گفته نمی‌شوند اما در قالب شعر جان می‌گیرند.

این مجموعه شعر که از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شده، مخاطب خود را به سفری در دنیای احساسات نوجوانانه می‌برد. شاعر با زبانی ساده، صمیمی و نزدیک به ذهن و زبان نوجوانان، تجربه‌هایی را روایت می‌کند که بسیاری از آن‌ها در زندگی روزمره با آن روبه‌رو هستند؛ از دوستی و دلتنگی گرفته تا امید، انتظار، ترس، پشیمانی، تنهایی و حتی دغدغه‌هایی که زندگی در دنیای امروز و شبکه‌های اجتماعی برای نسل جدید به همراه آورده است.

هر شعر، تکه‌ای از زندگی یک نوجوان

شعرهای این کتاب کوتاه‌اند، اما در همین چند سطر، تصویری از یک احساس یا یک موقعیت آشنا خلق می‌کنند. هر شعر به‌تنهایی قابل خواندن است و مخاطب بدون نیاز به دنبال کردن روایت پیوسته، می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند.

مریم زندی تلاش کرده است به جای استفاده از زبان پیچیده و تصاویر دور از ذهن، از واژه‌ها و موقعیت‌هایی بهره بگیرد که برای نوجوان امروز ملموس باشند. همین ویژگی باعث می‌شود مخاطب هنگام خواندن شعرها احساس کند بخشی از تجربه‌های شخصی خودش روی کاغذ آمده است.

این مجموعه بیش از آنکه بخواهد پاسخ پرسش‌های نوجوان را بدهد، او را به فکر کردن، احساس کردن و پیدا کردن صدای درونی خودش دعوت می‌کند؛ صدایی که شاید همیشه فرصت شنیده شدن پیدا نکرده باشد.

شعری برای روزهای معمولی زندگی

یکی از ویژگی‌های قابل توجه این اثر، پرداختن به اتفاق‌های ساده زندگی است. شاعر برای خلق شعرهایش به سراغ رخدادهای بزرگ و دور از دسترس نرفته، بلکه از همان لحظه‌های معمولی الهام گرفته است؛ لحظه‌هایی که شاید هر نوجوانی بارها تجربه کرده باشد اما کمتر به آن‌ها از زاویه شعر نگاه کرده است.

دوستی، دلخوری، سکوت، رؤیاپردازی، نگرانی، امید و حتی حضور شبکه‌های اجتماعی، موضوعاتی هستند که در این کتاب دیده می‌شوند. همین نزدیکی به زندگی روزمره باعث می‌شود شعرها برای مخاطب باورپذیر و صمیمی باشند.

بسیاری از نوجوانان تصور می‌کنند شعر معاصر پیچیده و دشوار است، اما «حرف دلم را قورت دادم» تلاش کرده این فاصله را کمتر کند. زبان روان، شعرهای کوتاه و تصاویر قابل لمس، این مجموعه را به گزینه‌ای مناسب برای نوجوانانی تبدیل کرده که می‌خواهند بدون پیچیدگی‌های ادبی با شعر ارتباط برقرار کنند.

در واقع این کتاب می‌تواند نقطه شروعی برای آشنایی نسل نوجوان با شعر معاصر فارسی باشد؛ شعری که به جای فاصله گرفتن از مخاطب، به زندگی و دغدغه‌های او نزدیک می‌شود.

«حرف دلم را قورت دادم» فقط یک مجموعه شعر نیست؛ روایتی از احساساتی است که گاهی در سکوت باقی می‌مانند. مریم زندی با نگاهی صمیمی، دنیای نوجوانی را بدون قضاوت و شعار به تصویر کشیده و تلاش کرده فضایی فراهم کند تا مخاطب بتواند بخشی از خود را در میان شعرها پیدا کند.

این کتاب برای نوجوانانی که به شعر، نوشتن و شناخت بهتر احساسات خود علاقه دارند، انتخابی مناسب است. همچنین والدین، مربیان و معلمان می‌توانند از این مجموعه به عنوان بستری برای گفت‌وگو درباره دغدغه‌ها و تجربه‌های نوجوانان استفاده کنند؛ چرا که گاهی یک شعر کوتاه، بهتر از چندین جمله، حرف دل یک نسل را بیان می‌کند.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:

صدهزار بار

قول داده‌ام

در کلاس،

جمع باشد این حواس!

مثل عطر یاسِ خانۀ پدربزرگ،

نرم و بی‌صدا،

لابه‌لای سطرهای هر کتاب

آمدی، قدم زدی.

بارها

عهد را شکسته‌ام ولی

زیستن

با تو درس بهتری‌ست.

کتاب «حرف دلم را قورت دادم» سروده مریم زندی در۳۲صفحه از سوی انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شده است.