یک ایستگاه سنجش کیفیت هوا در اهواز دو هفته است شاخص ۵۰۰ را ثبت میکند و تداوم این عدد ثابت، احتمال اختلال در دستگاه و یا مهمتر از آن، به روز نشدن دادهها از سوی کارشناسان را مطرح میکند.
همشهریآنلاین – مجیدجباری: شاخص های کیفیت هوا مبنای تصمیم گیری برای سلامت مردم، مدیریت بحران و اقدامات دستگاههای اجرایی در شرایط اضطراری آلودگی هوا هستند، با این حال یک ایستگاه سنجش کیفیت هوا در اهواز نزدیک به دو هفته است شاخص «خطرناک» ۵۰۰ را ثبت و تکرار میکند در حالی که هیچ یک از ایستگاههای شهر اهواز در دو هفته گذشته حتی شاخص بالای ۱۰۰ را هم ثبت نکردهاند. تداوم این وضعیت، این پرسش را ایجاد کرده که آیا مشکل از تجهیزات و عملکرد ایستگاه است یا دادهها به موقع بررسی و به روزرسانی نمیشوند؟
در روزهایی که آلودگی هوا در جنوبغرب کشور بارها به یکی از مهم ترین دغدغه های محیط زیستی تبدیل شده ضرورت دارد که مدیران محیط زیست استان درباره به روز رسانی نشدن شاخص کیفیت هوا و یا اختلال در تجهیزات اطلاع رسانی کنند.
یک دکترای محیط زیست و مدیر عامل اسبق ستاد مرکزی معاینه فنی خودروهای تهران با اشاره به فرآیند ثبت شاخص کیفیت هوا میگوید: خود دستگاهها شاخص AQI را تعیین نمیکنند. آنها صرفا غلظت آلایندهها را اندازهگیری کرده و اطلاعات خام پس از اندازه گیری توسط کارشناسان بررسی میشود و بعد از تعیین شاخص روی سامانه قرار میگیرد.
وحید نوروزی در گفتوگو با همشهریآنلاینبا اشاره به تداوم غیر معمول عدد ۵۰۰ در یک ایستگاه اهواز اضافه میکند: وقتی تنها یکی از ایستگاه های سنجش کیفیت هوا در یک شهر برای مدت طولانی شاخص ۵۰۰ را نشان میدهد و سایر ایستگاه ها چنین وضعیتی ندارند، میتوان احتمال داد که دستگاه دچار اختلال شده باشد یا اطلاعات این ایستگاه توسط افرادی که مسئول بررسی و به روزرسانی داده ها هستند، اصلاح و پایش نمیشود.
به گفته این متخصص محیط زیست، شاخص ۵۰۰ در سامانههای کیفیت هوا بالاترین سطح آلودگی و معادل شرایط خطرناک است و در صورت وافعی بودن این شاخص، آثار آن در گستره وسیع تری از شهر و در دادههای سایر ایستگاهها نیز قابل مشاهده خواهد بود.
این دکترای محیط زیست تصریح میکند:تداوم این وضعیت در یک ایستگاه، در شرایطی که کیفیت هوا در سایر نقاط شهر متفاوت گزارش میشود، اختلاف میان دادههای یک ایستگاه و شرایط ثبت شده در ایستگاه های اطراف، ضرورت بررسی اعتبار داده ها، عملکرد تجهیزات و روند انتشار اطلاعات کیفیت هوا را آشکار میکند. تصمیمهای مرتبط با سلامت عمومی، هشدارهای آلودگی هوا و حتی سیاستگذاری های شهری بر پایه همین دادهها انجام میشود.
