هوشمند هنرکار کارگردان نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» ضمن اشاره به داستان نمایش بیان کرد که باتوجه به شرایط اقتصادی تولید، تئاتر اندیشه‌ورز تسلیم شده است.
هوشمند هنرکار کارگردان نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» که این شب‌ها در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است، به گزارش راویان به نقل از مهر درباره داستان این اثر نمایشی گفت: اگر بخواهم کمی مفصل‌تر درباره قصه نمایش توضیح بدهم، باید بگویم داستان در یک آموزشگاه نابینایان می‌گذرد. با ورود دانش‌آموز جدیدی به نام «ایگناسیو»، نظم و انضباطی که بر فضای آنجا حاکم بوده، به هم می‌ریزد و وضعیت تازه‌ای شکل می‌گیرد.
وی ادامه داد: ورود این شخصیت باعث ایجاد نوعی آشفتگی و بی‌نظمی می‌شود، پرسش‌های تازه‌ای را پیش روی ساکنان آن فضا قرار می‌دهد و خواسته‌های جدیدی را در آنها بیدار می‌کند. مهم‌ترین تأثیری که «ایگناسیو» بر دیگران می‌گذارد، شکل‌گیری میل به دیدن است؛ به گونه‌ای که صداهایی در نمایش شنیده می‌شود که می‌گویند: «می‌خواهم ببینم.»
این کارگردان درباره تعویق‌های متعدد اجرای نمایش نیز توضیح داد: راستش تعداد دفعاتی که اجرای این نمایش به تعویق افتاده، دیگر از دستم خارج شده است. نمایشی که می‌توانست ماه‌ها قبل روی صحنه برود، در نهایت تنها در چند اجرای محدود در تیر فرصت اجرا پیدا کرد. عوامل مختلفی در این تأخیرها نقش داشتند و هر بار برنامه‌ریزی ما را به هم زدند.
هنرکار افزود: بخشی از این تعویق‌ها به دلیل جنگ ۱۲ روزه بود. پس از آن نیز اتفاقات و اعتراضاتی که در دی رخ داد، باعث تعطیلی تئاترها شد. بعد از آن هم شرایط ناشی از جنگ ۴۰ روزه، برنامه اجرای ما را بار دیگر به تعویق انداخت. از سوی دیگر، تعهدات سالن به گروه‌های دیگر و محدودیت‌هایی که برای استفاده کامل از صحنه وجود داشت، موجب شد یک بار دیگر زمان آغاز اجرا تغییر کند.
وی ادامه داد: پس از آن نیز همزمانی زمان اجرا با دهه محرم، ایام تاسوعا و عاشورا، برنامه ما را چند روز دیگر عقب انداخت. بعد هم اتفاقاتی مانند تعطیلی چند روزه تهران در پی مراسم تشییع رهبر، هرچند در عمل تنها حدود یک روز از اجرای ما را متوقف کرد، اما در مجموع همه این مسائل بر روند اجرای نمایش تأثیر گذاشت.
این کارگردان با اشاره به شرایط اجتماعی و سیاسی اخیر کشور اظهار کرد: اتفاقاتی که در روزهای پس از حملات آمریکا و پاسخ ایران رخ داد، فضای سالن‌های تئاتر را به شدت تحت تأثیر قرار داد. طبیعی است که در چنین شرایطی استقبال مخاطبان نیز کاهش پیدا می‌کند و گروه‌های نمایشی با چالش‌های جدی روبه‌رو می‌شوند.
هنرکار در ادامه با بیان اینکه مشکلات تئاتر تنها به این مسائل محدود نمی‌شود، گفت: به نظر من چالش اصلی امروز تئاتر، وضعیت کلی آن است. تئاتر اندیشه‌ورز و تئاتری که می‌خواهد بر عناصر فرهنگی و فکری تکیه کند، عملاً از همان ابتدا دست‌هایش را بالا برده است؛ یعنی یا باید از ابتدا بپذیرد که امکان بازگشت سرمایه وجود ندارد یا صرفاً به این رضایت دهد که نمایشش روی صحنه برود و تعدادی مخاطب آن را ببینند.
وی تأکید کرد: حتی نمایش‌هایی که این روزها با رویکردهای ساده‌تر یا کمدی‌های عامه‌پسند روی صحنه می‌روند نیز دیگر نمی‌توانند ادعا کنند که فعالیت اقتصادی موفقی دارند. اساساً توجیه اقتصادی تئاتر از بین رفته است و اگر امروز گروهی همچنان تئاتر تولید می‌کند، بیش از هر چیز به دلیل انگیزه‌های فرهنگی، هنری یا چشم‌اندازهای شخصی است.
این کارگردان افزود: شاید برخی از جوانان با این امید وارد تئاتر شوند که از این مسیر بتوانند به جایگاهی در سینما یا تصویر دست پیدا کنند، اما خود تئاتر دیگر به تنهایی توجیه اقتصادی ندارد. به همین دلیل یکی از شگفتی‌های امروز این است که با وجود همه این دشواری‌ها، هنوز هم عده‌ای به کار در تئاتر ادامه می‌دهند.
هنرکار در پایان درباره شیوه تولید نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» گفت: آنچه امروز روی صحنه دیده می‌شود، حاصل نزدیک به ۲ سال برگزاری کارگاه‌های مختلف، پژوهش، آموزش و کار عملی است. در این مسیر با گروهی از جوانان همکاری داشتیم و در حدود یک سال اخیر نیز چند تن از هنرمندان پیشکسوت به جمع ما اضافه شدند. این شیوه کارگاهی و پژوهش‌محور، روشی است که قصد دارم در ادامه فعالیت‌های نمایشی خود نیز آن را دنبال کنم.
نمایش «شعله‌های سرکش تاریکی» نوشته آنتونیو بوئرو با ترجمه مهین اسکویی و طراحی و کارگردانی هوشمند هنرکار، از ۷ تیر، هر شب ساعت ۲۱ در سالن ناظرزاده کرمانی اجرا می‌شود.
در این نمایش ناهید مسلمی، کاظم هژیرآزاد، سیاوش خادم حسینی، امید معاوی، امیرحسین کفائی، سارینا شیاسی، پریسا شریفی، سارینا سلطانلو، باران عبیری، هومهر بیاتیان، مهیار میرزائی، هومن لواسانی‌کیا، بهار مهدوی و مهرگان طهرانی به ایفای نقش می‌پردازند.
عکس از مجید خمسه است.
