با پایان قرارداد کادر فنی تیم ملی پس از پایان کار ایران در جام جهانی ۲۰۲۶ و آغاز جدایی مربیان این تیم، به نظر می‌رسد کار قلعه‌نویی در تیم ملی به پایان رسیده است. البته همچنان این پروژه به پایان نرسیده و نگاه‌ها به تصمیم فدراسیون فوتبال است.
به گزارش راویان به نقل از مشرق، با پایان کار تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، آینده نیمکت تیم ملی به اصلی‌ترین چالش فدراسیون فوتبال تبدیل شده است. در حالی که گمانه‌زنی‌های زیادی درباره ماندن یا رفتن امیر قلعه‌نویی مطرح می‌شود، پیگیری‌ها نشان می‌دهد که همانطور که قبلا از مدیران فدراسیون فوتبال اعلام شده بود، قرارداد سرمربی تیم ملی با فدراسیون فوتبال پس از جام جهانی به پایان رسیده است و از نظر حقوقی، قلعه‌نویی دیگر سرمربی تیم ملی نیست.
علاوه بر پایان قرارداد کادر فنی تیم ملی، شواهد و تحرکات اخیر اعضای این کادر نشانه‌هایی از پایان کار در تیم ملی دارد. در همین راستا، جدایی غلامعلی‌پور و پیوستن رسمی او به باشگاه تراکتور، نخستین جرقه از تغییرات بود. از سوی دیگر، شنیده‌ها حاکی از آن است که سعید الهویی، دستیار اول قلعه‌نویی نیز احتمالا برای ادامه مربی‌گری راهی خارج از ایران خواهد شد.
البته گفته می‌شود که امیر قلعه‌نویی شخصاً بی‌میل نیست تا به کار خود در تیم ملی ادامه دهد و تمایل دارد قراردادش برای حضور در جام ملت‌های ۲۰۲۷ تمدید شود. در حال حاضر، مدیران فدراسیون فوتبال منتظر دریافت گزارش فنی مکتوب از سوی کادر فنی درباره عملکرد تیم ملی در جام جهانی هستند تا پس از بررسی، تصمیم نهایی را اتخاذ کند.
کارنامه تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶
تیم ملی در جام جهانی با کسب ۳ تساوی متوالی در برابر تیم‌های نیوزیلند، بلژیک و مصر، با ۳ امتیاز در رتبه سوم گروه خود قرار گرفت و در نهایت نتوانست به عنوان یکی از تیم‌های برتر سوم، جواز صعود به مرحله حذفی را کسب کند.
با نگاهی منصفانه به ماجرا، با توجه به بحران‌ها و مشکلات عدیده‌ای که در مسیر آماده‌سازی و حضور تیم ملی در این مسابقات وجود داشت، ثبت این نتایج و شکست نخوردن در مرحله گروهی، عملکرد ضعیفی به شمار نمی‌رود اما دستاورد هم نیست کمااینکه کمتر کسی به یاد دارد که نیوزیلند در آخرین حضورش در سال ۲۰۱۰ بدون باخت حذف شد.
موج اصلی انتقادات کارشناسان، متوجه تصمیمات قبل از مسابقه و در حین بازی کادر فنی و عملی نشدن وعده‌هایی مانند جوان‌گرایی و صعود به مرحله یک شانزدهم نهایی است. در این میان، بیشترین نقدها به تقابل با نیوزیلند بازمی‌گردد؛ مسابقه‌ای که ایران با کمی شجاعت و تصمیمات تاکتیکی درست‌تر، می‌توانست برنده میدان باشد و با همان یک برد، صعود تاریخی خود را رقم بزند.
