با نزدیک شدن به تاریخ برگزاری چهل‌وچهارمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر، این رویداد سینمایی با سکوت خبری و ابهاماتی نظیر معرفی نشدن دبیر، منتشر نشدن فراخوان و بلاتکلیفی در میزبانی مواجه است.
به گزارش راویان به نقل از مهر، با نزدیک شدن به تاریخ اعلام‌شده ۵ آذر برای آغاز چهل‌وچهارمین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر، این رویداد سینمایی مهم در هاله‌ای از ابهام و سکوت خبری فرو رفته است. با وجود آنکه سال گذشته اعلام شده بود که این تاریخ به عنوان زمان رسمی جشنواره تثبیت خواهد شد، در حال حاضر نه خبری از معرفی دبیر است، نه فراخوانی منتشر شده و نه برنامه مشخصی برای دعوت از مهمانان خارجی وجود دارد. این وضعیت، سوالات جدی را در مورد امکان برگزاری به موقع و با کیفیت این رویداد مطرح می‌کند.
چالش‌های پیش رو؛ زمان محدود و دعوت از مهمانان خارجی
تجربه پرچالش چهل‌وسومین دوره جشنواره جهانی فیلم فجر، که با مشکلات عدیده‌ای از جمله کمبود شدید زمان، تغییر مکان برگزاری رویداد به شیراز و بحران‌های بین‌المللی نظیر فعال شدن اسنپ‌بک و جنگ ۱۲ روزه دست‌وپنجه نرم کرد، به‌خوبی نشان داد که برگزاری یک رویداد سینمایی در تراز جهانی، حداقل به ۶ ماه برنامه‌ریزی مدون نیاز دارد. روح‌الله حسینی، دبیر دوره گذشته، به گزارش راویان به نقل از مهر با اشاره به فشارهای وارده تأکید کرده بود که «با وجود همه محدودیت‌ها و زمان کم، به ثمر رساندن جشنواره نوعی معجزه بود» و یادآور شده بود که «جابه‌جایی شهر میزبان، نبود بودجه مشخص و تکمیل نبودن تیم اجرایی، به‌تنهایی برای لغو جشنواره کافی بود، چه رسد به تحریم‌ها و ناامنی‌های بین‌المللی که روند دعوت از مهمانان و ارسال فیلم‌ها را تا دقیقه ۹۰ با ابهام روبه‌رو می‌کرد.»
حسینی همچنین با اشاره به اینکه بسیاری از مهمانان خارجی در دقیقه ۹۰ ویزا و بلیت دریافت کردند، بر این نکته تأکید داشت که «مدیریت چنین بحران‌هایی فراتر از توان یک تیم اجرایی است و برگزاری جشنواره در آن شرایط، بیش از یک اقدام مدیریتی، یک مقاومت فرهنگی در برابر موانع بیرونی بود».
امسال نیز با توجه به التهابات منطقه‌ای و وقایع اخیر و جنگ رمضان، دعوت از مهمانان خارجی و اخذ ویزا برای آنها به یکی از حساس‌ترین چالش‌ها تبدیل شده است.
امید به تغییر رویکرد رسانه‌ای جشنواره
با نگاهی به تجربه سال گذشته، یکی از مهم‌ترین انتقادهایی که به چهل‌وسومین جشنواره جهانی فیلم فجر وارد شد، ضعف در اطلاع‌رسانی و فضای خبری حاکم بر آن بود. با وجود اینکه فیلم‌های شاخص و مهمی با محوریت فلسطین و مقاومت مانند «فلسطین ۳۶» و «همه آنچه از تو باقی مانده» در این دوره حضور داشتند، نه تنها اطلاع‌رسانی هدفمندی درباره این آثار صورت نگرفت، بلکه فرصت بهره‌گیری از ظرفیت بین‌المللی آنها نیز به دلیل کاستی‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی از دست رفت. این غفلت در حالی رخ داد که فیلم «فلسطین ۳۶» حتی در فهرست اولیه نامزدهای اسکار ۲۰۲۶ نیز قرار گرفته بود و می‌توانست توجه رسانه‌های جهانی را به جشنواره جلب کند. اکنون با نزدیک شدن به چهل‌وچهارمین دوره، اهالی رسانه و سینما چشم‌انتظار هستند تا رویکرد رسانه‌ای امسال تغییر کند و شاهد مدیریتی شفاف، اطلاع‌رسانی به‌موقع و بهره‌گیری از ظرفیت فیلم‌های ارزشمند حاضر در جشنواره باشیم تا این رویداد بین‌المللی بتواند جایگاه واقعی خود را بازیابد.
این روزها دیگر رویدادهای مهم سینمایی که در پاییز برگزار می‌شوند، روند اجرایی خود را آغاز کرده‌اند. فراخوان چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران با رویکرد «اندیشه ایرانی، روایت جهانی» منتشر شده و قرار است ۲۵ تا ۳۰ مهر برگزار شود. همچنین فراخوان سی‌وهشتمین جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان با بخش ویژه «میناب» با موضوع کودکان و آسیب‌های ناشی از جنگ، برای برگزاری در مهر اعلام شده است. جشنواره «سینماحقیقت» نیز بیستمین دوره خود را با دبیری محمد حمیدی‌مقدم و انتشار فراخوان، برای آذر پیش‌بینی کرده است. این در حالی است که جشنواره جهانی فجر که قرار است ۵ آذر آغاز شود، نه تنها فراخوانی نداشته، بلکه حتی دبیر آن نیز معرفی نشده و این سکوت در مقایسه با دیگر جشنواره‌ها، جای پرسش جدی دارد.
شیراز امسال هم میزبان جشنواره جهانی است؟
یکی دیگر از ابهامات مهم، موضوع مکان برگزاری جشنواره است. سال گذشته شیراز با قول ایجاد دبیرخانه دائمی میزبان این رویداد بود، اما هنوز مشخص نیست که امسال نیز این شهر میزبان جشنواره خواهد بود یا تصمیم‌گیری جدیدی در این باره صورت خواهد گرفت.
با گذشت زمان و نزدیکی به تاریخ اعلام‌شده، چالش‌های پیش روی چهل‌وچهارمین جشنواره جهانی فیلم فجر بیش از پیش نمایان می‌شود. مهم‌ترین چالش، مدیریت زمان و اطلاع‌رسانی شفاف است که سال گذشته به عنوان نقطه ضعف اصلی مطرح شد. همچنین، میزبانی شهر شیراز و دعوت از مهمانان خارجی با توجه به شرایط حساس منطقه‌ای، از دیگر موضوعاتی است که نیازمند تصمیمات فوری و قاطع از سوی متولیان است. باید دید آیا برگزارکنندگان می‌توانند با استفاده از تجربه سال گذشته و با برنامه‌ای منسجم‌تر، این رویداد بین‌المللی را در موعد مقرر برگزار کنند.
