کتاب «آنا و مامانبزرگِ میوهای»، داستانی برای کودکان درباره بیماری فراموشی و تغییر سبک زندگی و رفتار سالمندان مبتلا به آن است.
به گزارش راویان به نقل از مهر، بیماری فراموشی (آلزایمر) در میان انسانها شایع شده است. تا سالهایی نهچندان دور، این بیماری بیشتر افراد مسن و سالمند را درگیر میکرد؛ اما امروزه در میان سنین جوانتر نیز میتوان نشانههای آن را دید.
بیماری فراموشی مانند هر بیماری دیگری نشانههایی دارد و راهکارهایی برای پیشگیری اما درمان قطعی ندارد. همچنین، این بیماری نیز مانند هر بیماری دیگری شرایط زندگی فرد مبتلا را تغییر میدهد و سبک زندگیاش را با قبل متفاوت میکند. بنابراین اطرافیان فردی که فراموشی گرفته است، باید با دقت و توجه بیشتری مراقب او باشند و با او رفتار کنند. بچهها هم از این قاعده مستثنا نیستند. آنها نیز باید یاد بگیرند که اگر فردی با این بیماری دیدند، بهترین رفتار را داشته باشند و تلاش کنند به او کمک کنند؛ بهویژه اگر این فرد، پدربزرگ یا مادربزرگشان باشد.
کتاب «آنا و مامانبزرگِ میوهای» به همین موضوع میپردازد. این کتاب را کاترین هوفر وبر نوشته است و پگاه دورودیان برای کودکان فارسیزبان ترجمه کرده است. داستان این کتاب کودک درباره مامانبزرگِ آناست. آنا یک مامانبزرگ شهری دارد که در شهر زندگی میکند و یک مامانبزرگِ میوهای که قبلا در یک خانه و باغ بزرگ میوه در بیرون شهر زندگی میکرد؛ اما حالا او در خانه سالمندان است. مامانبزرگ به فراموشی مبتلا شده است و آنا این را نمیداند. آنا از تغییر رفتار مامانبزرگ ناراحت است. او دیگر مثل قبل با آنا مهربان نیست و به حرفهایش گوش نمیدهد و جوابش را نمیدهد. آنا تصمیم میگیرد دیگر به دیدنش نرود؛ اما تازه اینجاست که میفهمد مامانبزرگِ میوهای به فراموشی مبتلا شده است. او دیگر نمیخواهد ارتباطش با مامانبزرگ را قطع کند؛ بلکه حتی تصمیم میگیرد برای مامانبزرگ کاری انجام دهد: یک کارِ مهم.
داستان کتاب «آنا و مامانبزرگِ میوهای» پیام و درونمایه مهم، بهروز، دغدغهمند و ارزشمندی دارد. کودکان امروز باید یاد بگیرند به اطراف خود بهویژه حال پدربزرگ و مادربزرگشان توجه کنند و درباره آنها بیتفاوت نباشند. این مسئله باعث میشود شادی و نشاط جمعهای خانوادگی مانند قبل شود و خانوادهها هسته مرکزی تحولات شوند، نه یک امر حاشیهای و فرعی.
توجه به پدربزرگ و مادربزرگ و بهطور کل سالمندان، در فرهنگ ایرانی و اسلامی ما وجود داشته و دارد. بنابراین این کتاب میتواند به والدین ایرانی کمک کند تا کودکان خود را با این مسئله و بهخصوص داشتن رفتار درست و مناسب با سالمندان مبتلا به فراموشی (آلزایمر)، آشنا کنند.
این کتاب زبان ساده و روان و تصاویر تکمیلکنندهای دارد که بیشتر حجم کتاب را گرفتهاند. این موضوع باعث میشود کودکان با تصاویر درگیر شوند و دقت خود را در شناختن احساسات و جزئیات مکانها و … بالا ببرند. کتاب «آنا و مامانبزرگِ میوهای» علاوهبر بیماری فراموشی سالمندان، به اهمیت خانواده و داشتن محبت و همدلی با اطرافیان اشاره میکند و کودکان را راهنمایی میکند تا افرادی دغدغهمند و مهربان شوند.
در بخشی از متن این کتاب میخوانیم:
مامان برای آنا توضیح میدهد: «مامانبزرگ هیچوقت خوب نمیشود.»
آنا با ناراحتی میپرسد: «آخه چرا؟»
«بعضی از بیماریها هستند که دکترها نمیتوانند آنها را درمان کنند. حداقل الان نمیتوانند. حافظهی مامانبزرگ دیگر مثل قبل خوب کار نمیکند. وقتی از او سؤال میپرسی یا عکسی را نشانش میدهی، چیزی به خاطر نمیآورد و چون اتفاقات را درست به یاد نمیآورد، نمیتواند به تو جوابی بدهد.»
آنا میخواهد بیشتر بداند: «پس مامانبزرگ تمام روز به چه فکر میکند؟»
مامان میگوید: «من هم چیز زیادی نمیدانم. اما بیشتر وقتها به گذشتههای خیلی دور و خاطرات دوران جوانیاش فکر میکند.»
آنا با نگرانی میپرسد: «اینکه دکترها نمیتوانند مامانبزرگ را درمان کنند، یعنی او زود از دنیا میرود؟»
«نمیدانم، عزیزم. فقط میدانم که او هر بار از دیدنت خوشحال میشود. شاید نتواند این را نشان دهد، اما بدان که تو را خیلی دوست دارد.»
انتشارات مهرسا، کتاب «آنا و مامانبزرگِ میوهای» به قلم کاترین هوفر وبر با تصویرگری تاتیانا میویس را با ترجمه پگاه دورودیان در 32 صفحه مصور رنگی و بهای 110 هزار تومان برای کودکان سه تا هفت سال منتشر کرده است.
