لنز دوربینها در اغلب شهرهای بزرگ، دیگر شاهدی بر آسمان پرستاره نیست؛ بلکه سندی است بر فراموشی تدریجی آن. نوری که روزگاری نماد آگاهی و امنیت بود، حالا در سیطره بیحدوحصر خود، آسمان شب را از ما پس گرفته است.
همشهری آنلاین- فاطمه عباسی: این تنها یک حسرت شاعرانه نیست، بلکه یک بحران زیستمحیطی روبهرشد است؛ بحرانی به نام «آلودگی نوری» که طبق گزارشهای سازمان بینالمللی آسمان تاریک، سالانه با سرعتی نزدیک به ۱۰ درصد در حال بلعیدن تاریکی شبهای زمین است. این پدیده، نهتنها چرخههای طبیعی حیاتوحش را مختل و سلامت جوامع انسانی را تهدید میکند، بلکه ابتداییترین و باشکوهترین منظره هستی را از چشم ساکنان زمین پنهان میسازد.
در چنین جهانی، عکاسان آسمان شب، به کاشفان و حافظان جهانی گمشده بدل شدهاند. آنها با دوربینهایشان نه فقط بهدنبال ثبت یک تصویر زیبا، که در پی شکار آخرین بقایای جهانی هستند که رو به خاموشی میرود. ششمین دوره از مسابقه بینالمللی عکاسی «شکار تاریکی ۲۰۲۶» این رسالت را دنبال میکند.
این رویداد، که با مشارکت بیش از ۲۲۰۰ عکاس از ۳۰ کشور جهان برگزار شده، فراتر از یک رقابت هنری، یک بیانیه تصویری قدرتمند است. هر فریم، فریادی است برای حفاظت از شب و هر تصویر، دعوتی است به تماشای شگفتیهایی که در پس پرده نورهای مصنوعی پنهان ماندهاند.
امسال، داوران از میان هزاران اثر، ۳۱ تصویر را در ۹ بخش اصلی برگزیدند و یک بخش ویژه نیز به مناسبت شصتمین سالگرد مجموعه علمی-تخیلی «پیشتازان فضا» (Star Trek) اختصاص یافت تا پیوند میان تخیل انسان و واقعیت آسمان شب را گرامی بدارند. تصاویری که در ادامه خواهید دید، تنها عکسهایی از ستارهها و کهکشانها نیستند؛ آنها روایتگر داستانی جهانی درباره زیبایی، فقدان و تلاشی امیدوارانه برای پسگرفتن آسمان شب هستند. این قابها، پنجرههایی هستند بهسوی تاریکیای که باید برای حفظ آن جنگید.
