اصطلاح دیالیز به معنای جداسازی است و به کارگیری آن در زمینه سلامت به معنای پاکسازی خون از سموم است.
به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین، وقتی کسی دچار نارسایی کلیه میشود، کلیههای او نمیتوانند سموم را به درستی دفع یا مواد کلیدی مانند سدیم، پتاسیم و آب را تنظیم کنند. نارسایی کلیه منجر به تجمع سموم کلیه در بدن میشود و مشکلات سلامتی ایجاد میکند.
دستگاه دیالیز مانند یک «کلیه مصنوعی» عمل میکند که وظیفه کلیههای از کار افتاده را برای حفظ تعادل لازم بر عهده میگیرد. دیالیز به پاک کردن سموم موجود در خون و تجمع مایعات اضافی کمک میکند تا بدن بتواند عملکرد بهتری داشته باشد.
علل شایع نارسایی کلیه شامل دیابت، فشار خون بالا، گلومرولونفریت (التهاب فیلترهای ریز در اندامی به نام گلومرول) و اختلالات ژنتیکی است. برای برخی، دیالیز ممکن است موقتی و ناشی از یک وضعیت اضطراری باشد. برای برخی دیگر، تا زمانی که پیوند کلیه دریافت کنند، به یک درمان دائمی تبدیل میشود.
بسیاری از بیماران در حالی که سالها تحت دیالیز هستند، زندگی طولانی، فعال و رضایتبخشی دارند.
دیالیز چگونه عمل میکند؟
سه نوع دیالیز وجود دارد. یکی در مرکز دیالیز انجام میشود که همودیالیز داخل مرکزی نامیده میشود. دو نوع دیگر در خانه انجام میشوند و همودیالیز خانگی و دیالیز صفاقی خانگی نامیده میشوند. هر کدام مزایای خود را دارند. افراد میتوانند در حین دیالیز کیفیت زندگی خوبی داشته باشند، اما خطرات و عوارض جانبی وجود دارد که بیماران تجربه میکنند.
برخی از علائم شامل گرفتگی و احساس تخلیه، به ویژه در همودیالیز در مرکز رخ میدهد. این عوارض جانبی با هر یک از روشهای خانگی کمتر است. مدیریت مایعات با همودیالیز خانگی و دیالیز صفاقی خانگی آسانتر است، زیرا بیشتر اوقات انجام میشوند. معمولاً درمان در مرکز سه بار در هفته است، در حالی که دیالیز صفاقی روزانه و همودیالیز خانگی چهار تا پنج بار در هفته است.
این افزایش تعداد دفعات، مدیریت پایدارتر مایعات و نوسانات کمتر را ممکن میسازد، بنابراین بیماران معمولاً احساس خستگی یا تورم کمتری میکنند.
