یک عادت محبوب که خاصیت آنتی اکسیدانی چای را کاهش می دهد

چای یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌های دنیاست و بسیاری از افراد برای ملایم‌تر شدن طعم آن، شیر اضافه می‌کنند؛ اما اگر هدف شما بهره‌مندی از آنتی‌اکسیدان‌های چای باشد، این عادت ممکن است بخشی از اثر این ترکیبات مفید را کاهش دهد.

به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین، چای پس از آب، یکی از محبوب‌ترین نوشیدنی‌های جهان است و بسیاری از افراد برای کاهش طعم تلخ یا تند آن، مقداری شیر به چای اضافه می‌کنند. اما اگر چای را بیشتر به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی آن می‌نوشید، اضافه کردن شیر ممکن است میزان فعالیت این ترکیبات مفید را کاهش دهد.

سلامت نیوز نوشت: چای که از گیاه Camellia sinensis به دست می‌آید، سرشار از آنتی‌اکسیدان‌هاست. این ترکیبات با اتصال به رادیکال‌های آزاد و جلوگیری از فرایند اکسیداسیون، از سلول‌های بدن در برابر آسیب محافظت می‌کنند.

مطالعات نشان داده‌اند که افزودن شیر به چای می‌تواند میزان فعالیت آنتی‌اکسیدانی آن را بین ۱۱ تا ۷۵ درصد کاهش دهد.

یکی از دلایل احتمالی این اتفاق، وجود کازئین، پروتئین موجود در شیر، است. کازئین می‌تواند به پلی‌فنول‌های چای، که از مهم‌ترین ترکیبات آنتی‌اکسیدانی آن هستند، متصل شود و فعالیت آنتی‌اکسیدانی آنها را کاهش دهد. همچنین این اتصال ممکن است جذب این ترکیبات توسط بدن را دشوارتر کند.

با این حال، افزودن شیر به معنای از بین رفتن کامل آنتی‌اکسیدان‌های چای نیست و چای حتی پس از اضافه شدن شیر نیز همچنان حاوی ترکیبات آنتی‌اکسیدانی است.

نوع شیر نیز می‌تواند بر میزان کاهش آنتی‌اکسیدان‌های چای تأثیر داشته باشد.

در یک مطالعه قدیمی‌تر، میزان آنتی‌اکسیدان‌های پنج نوع چای سیاه قبل و بعد از افزودن شیر کامل، نیمه‌چرب و کم‌چرب بررسی شد. در تمام موارد، اضافه کردن شیر باعث کاهش فعالیت آنتی‌اکسیدانی چای شد.

با این حال، شیر کم‌چرب کاهش بیشتری ایجاد کرد و تأثیر شیر کامل و نیمه‌چرب کمتر بود. این یافته نشان می‌دهد میزان چربی شیر نیز ممکن است در نحوه تعامل آن با ترکیبات آنتی‌اکسیدانی چای نقش داشته باشد.

تحقیقات درباره تأثیر شیرهای گیاهی بر آنتی‌اکسیدان‌های چای کمتر است، اما یک مطالعه جدید اثر شیر جو دوسر، بادام، سویا، نارگیل و شیر گاو را بر آنتی‌اکسیدان‌های ماچا بررسی کرده است.

نتایج نشان داد که تمام انواع شیر نسبت به ماچای بدون شیر، میزان فعالیت آنتی‌اکسیدانی را کاهش می‌دهند. با این حال، شیر گاو بیشترین تأثیر را داشت و پس از آن شیر سویا قرار گرفت. شیر بادام، جو دوسر و نارگیل تأثیر کمتری بر آنتی‌اکسیدان‌ها داشتند.

به‌طور کلی، شیرهای گیاهی با میزان پروتئین کمتر، تأثیر کمتری بر آنتی‌اکسیدان‌های چای دارند.

شیر تنها عاملی نیست که میزان آنتی‌اکسیدان‌های چای را تغییر می‌دهد.

مدت زمان دم کشیدن نیز اهمیت دارد. دم کشیدن چای به مدت ۱۵ دقیقه در مقایسه با زمان‌های کوتاه‌تر، میزان بیشتری از ترکیبات آنتی‌اکسیدانی را آزاد می‌کند. بنابراین چای غلیظ‌تر می‌تواند آنتی‌اکسیدان بیشتری داشته باشد.

نوع چای نیز اهمیت دارد. برای مثال، چای سبز آنتی‌اکسیدان بیشتری از چای سیاه دارد؛ هرچند هر دو منبع خوبی از این ترکیبات هستند.

در مورد ماچا نیز میزان آنتی‌اکسیدان می‌تواند بسیار بیشتر باشد؛ به‌طوری که هر فنجان ماچا ممکن است ۱۰ برابر یا حتی بیشتر از چای سبز معمولی آنتی‌اکسیدان داشته باشد.

از طرفی، معمولاً افراد کمتر به چای سبز شیر اضافه می‌کنند و همین موضوع می‌تواند به حفظ ظرفیت آنتی‌اکسیدانی آن کمک کند.

کاهش آنتی‌اکسیدان به این معنا نیست که چای همراه با شیر برای بدن مضر است. چای حتی با وجود شیر همچنان منبع خوبی از آنتی‌اکسیدان‌هاست.

اما اگر هدف شما این است که بیشترین میزان آنتی‌اکسیدان را از چای دریافت کنید، بهتر است آن را بدون شیر بنوشید. همچنین می‌توانید به جای چای سیاه، چای سبز را انتخاب کنید که به‌طور معمول آنتی‌اکسیدان بیشتری دارد.

نکته: درصدهای ۱۱ تا ۷۵ درصد مربوط به مطالعات مختلف و شرایط متفاوت آزمایش هستند؛ بنابراین نباید این اعداد را به‌عنوان میزان دقیق کاهش آنتی‌اکسیدان در هر فنجان چای در نظر گرفت.