سرویس هواشناسی ملی بریتانیا روز جمعه ۳۰ مرداد پیشبینی کرد که الگوی آبوهوایی النینو در سال جاری بدترین مورد در بیش از یک قرن اخیر خواهد بود و دمای سطح دریا را به سطحی «بیسابقه» خواهد رساند.
به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین به نقل از انتخاب، رادیولیبرتی نوشت: سرویس هواشناسی ملی بریتانیا روز جمعه ۳۰ مرداد پیشبینی کرد که الگوی آبوهوایی النینو در سال جاری بدترین مورد در بیش از یک قرن اخیر خواهد بود و دمای سطح دریا را به سطحی «بیسابقه» خواهد رساند.
النینو زمانی رخ میدهد که دمای دریا در بخش شرقی مناطق استوایی اقیانوس آرام به میزان نیم درجه سانتیگراد بالاتر از میانگین معمول افزایش مییابد که این امر باعث ایجاد تغییراتی در الگوهای باد، فشار جو و بارندگی در سراسر جهان شده و به طور کلی دمای کره زمین را افزایش میدهد.
آدام اسکیف، رئیس بخش پیشبینیهای بلندمدت در سازمان هواشناسی بریتانیا، به بیبیسی گفت: «ما انتظار بزرگترین النینوی بیش از یک قرن اخیر را داریم که با رقمی بیش از سه درجه به اوج خود میرسد. این در سوابق اقلیمی مدرن بیسابقه است».
او این پدیده را «رویدادی بیسابقه» خواند و افزود: «من هرگز سیگنالی به این شدت از النینو را در پیشبینیهایمان ندیدهام».
اسکیف گفت این گرمای غیرعادی که «همین حالا هم به نزدیک دو درجه رسیده»، تأثیرات شدیدی در سراسر مناطق استوایی خواهد داشت، «جایی که انتظار خشکسالیهای واقعاً شدیدی را در مناطقی مانند آمریکای جنوبی و غرب اقیانوس آرام داریم».
بر اساس دادههای «کلایمت برینک»، دمای فعلی در این منطقه حدود ۲.۶ درجه سانتیگراد بالاتر از میانگین متحرک ۳۰ ساله است.
اسکیف، که در زمینه مدلسازی اقلیمی تخصص دارد، گفت: «اینها پیشبینیهای آب و هوایی کوتاهمدت نیستند. ما در اینجا درباره شرایط واقعاً بلندمدت و پایداری صحبت میکنیم. تأثیرات شناختهشدهای بر سایر سیستمها از جمله مواد غذایی و امنیت غذایی وجود دارد».
پدیده النینو این خطر را به همراه دارد که سال ۲۰۲۷ را به گرمترین سال ثبتشده تاکنون تبدیل کند.
به گفته کارشناسان، این شوک موقتی که بر روی تغییرات اقلیمی بلندمدت ناشی از فعالیتهای انسانی سوار شده، پیشنمایشی از گرمایی خواهد بود که جهان میتواند در اواخر دهه ۲۰۳۰ انتظارش را داشته باشد.
دانشمندان توافق دارند که تغییرات اقلیمی، اثرات النینو را افزایش میدهد.
جوّ ما که بر اثر گازهای گلخانهای گرم شده، رطوبت بیشتری را در خود نگه میدارد، بنابراین بارانهای مرتبط با النینو میتوانند شدیدتر شوند. همچنین این پدیده خاکها را خشکتر کرده و خشکسالی را در جایی که النینو باعث خشکسالی میشود، عمیقتر میکند.
اتفاق نظر کمتری در مورد این موضوع وجود دارد که آیا خودِ تغییرات اقلیمی باعث ایجاد النینوهای قویتر میشود یا خیر، هرچند شواهدی برای این امر در حال ظهور است.
مکفیدن، دانشمند امور محیط زیست، میگوید: «ممکن است تغییرات اقلیمی خودِ چرخه النینو را تقویت کند».
او توضیح داد که دریاهای گرمتر مناطق استوایی، بادهایی که النینو را به حرکت درمیآورند نسبت به اقیانوس واکنشپذیرتر میکنند و این امر بازخورد بین این دو را تشدید کرده و به رویدادها اجازه میدهد سریعتر شکل بگیرند.
مکفیدن به شواهدی از سوابق دیرینهاقلیمشناسی، برای مثال اسکلتهای مرجانی، دادههای اندازهگیری دستگاهی که به قرن نوزدهم بازمیگردد و مدلسازیهای اقلیمی اشاره کرد که نشان میدهند احتمالاً دامنهٔ النینوها در طول قرن گذشته حدود ۱۰ درصد افزایش یافته است.
