هر روز صبح با همان احساس از خواب بیدار میشوید. چیزی غلیظ در ته گلویتان که چسبناک است و در آنجا گیر کرده است.گلویتان را صاف میکنید. دوباره برمیگردد. دوباره گلویتان صافش میکنید. پنج دقیقه بعد دوباره آنجاست.
به گزارش راویان به نقل از همشهری آنلاین، ترشحات مخاطی غلیظ و چسبناک ته حلق که صاف نمیشوند، اغلب مربوط به سینوسهای شما یا آلرژیهای شما نیستند. این ترشحات از خود گلوی شما میآید. و چیزی که باعث آن میشود، اتفاقی است که در یک طبقه پایینتر – در مری شما – رخ میدهد.
ریفلاکس حنجرهای-حلقی (LRP) شایعترین علت آبریزش مزمن پشت بینی، خلط اضافی گلو و صاف کردن مداوم گلو است – و اکثر افرادی که با این علائم درگیر هستند، آن را به علل اشتباهی نسبت میدهند.
علت چسبنده بودن مخاط در این عارضه تاثیر آنزیم پپسین موجود در ترشحات معده است که هنگامی که بالا میآید با اثر بر مخاط خواص فیزیکی آن را تغییر میدهد و آن را چسبندهتر میکند.
ریفلاکس حنجرهای-حلقی گاهی اوقات «ریفلاکس خاموش» نامیده میشود زیرا علائم معمول ریفلاکس معدی- مروی (GERD) مانند سوزش سر دل یا سوء هاضمه را ایجاد نمیکند. با این حال، اجازه ندهید این نام شما را فریب دهد -این عارضه هنوز هم علائمی ایجاد میکند.
علائم معمول ریفلاکس حنجرهای-حلقی شامل احساس آبریزش از پشت بینی، صاف کردن مکرر گلو، گرفتگی صدا، مشکلات بلع، احساس وجود توده در گلو، سرفه خشک و وجود مخاط در گلو است.
ریفلاکس حنجرهای – حلقی عارضهای است که در آن محتویات معده (مانند غذایی که میخورید یا اسید تولید شده توسط معده) از معده شما از طریق مری شما به گلوی شما منتقل میشود. اگرچه ما دریچههای عضلانی در بالا و پایین مری خود داریم که قرار است از این اتفاق جلوگیری کنند، اما این دریچهها در ۱۰۰ درصد مواقع مؤثر نیستند. حتی وقتی که آنها به خوبی کار میکنند، هنوز هم میتوانید علائم ریفلاکس را تجربه کنید.
ریفلاکس حنجرهای-حلقی معمولاً با استفاده از ترکیبی از علائم بیمار و معاینه گلو تشخیص داده میشود. پزشک ممکن است گلوی شما را با اندوسکوپی معاینه کند که از طریق بینی یا دهان شما وارد میشود. اگر پزشک شما متوجه قرمزی، تورم یا مخاط شود، ممکن است شما را مبتلا به ریفلاکس حنجرهای-حلقی تشخیص دهد.
گاهی اوقات، آزمایشهای بیشتری لازم است. به عنوان مثال، ممکن است نیاز به آندوسکوپی فوقانی داشته باشید. ممکن است به آزمایشهای دیگری که بوسیله متخصص گوارش انجام میشود، مانند مانومتری (بررسی سطح فشار در مری شما) یا آزمایش pHمتری (برای بررسی میزان اسیدیته در مری شما) نیاز داشته باشید.
ریفلاکس حنجرهای-حلقی تقریباً به همان روشی درمان میشود ریفلاکس معدی-مروی درمان میشود. جالب توجه این است که اگرچه مقادیر کمتری از بازگشت محتویات اسیدی معده میتواند ریفلاکس حنجرهای-حلقی ایجاد کند، بدون اینکه علائم ریفلاکس معدی-مروی بروز کند، اما اغلب درمان ریفلاکس حنجرهای-حلقی به دوزهای بالاتری از داروهای ضد ریفلاکس نسبت به درمان ریفلاکس معدی- مروی نیاز دارد.
پزشکتان همچنین از شما میخواهد که یک رژیم غذایی با اسید کم را دنبال کنید. بسیاری از غذاها و نوشیدنیهایی که مصرف میکنیم حاوی مقادیر زیادی اسید هستند و حذف آنها مهم است. غذاهای فرآوری شده ممکن است بسیار اسیدی باشند. سایر غذاهای مشکلساز شامل غذاهای چرب، گوجهفرنگی و فراوردههای آن، مرکبات و آبمیوهها، نوشیدنیهای حاوی کافئین مانند قهوه و نوشیدنیهای گازدار هستند.
توجه داشته باشید که این دو نوع ریفلاکس، معدی-مروی و ریفلاکس حنجرهای-حلقی کاملاً یکسان نیستند. اگرچه هر دو به برگشتن محتویات اسیدی معده مربوط میشوند، اما میتوانند ناشی از مقادیر و انواع مختلف ریفلاکس باشند و علائم متفاوتی ایجاد کنند. ممکن است ریفلاکس حنجرهای-حلقی بدون ریفلاکس معدی-مروی داشته باشید و بالعکس. به همی دلیل است که ممکن است متخصص گوش و حلق و بینی ممکن است درمان با داروهای ریفلاکس را توصیه کند، حتی اگر متخصص گوارش به شما گفته باشد که این کار ضروری نیست.
