مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران توسعه زیرساختهای سیانجی، حمایت از برقیسازی ناوگان شهری و افزایش تولید فرآوردههای نفتی را مهمترین اقدامهای انجام شده دولت برای مهار ناترازی بنزین دانست و تاکید کرد: اجرای طرحهای نوسازی و برقیسازی در بخش ناوگان لجستیک شهری میتواند بهصورت همزمان به کاهش مصرف بنزین و کاهش آلایندگی کمک کند.
به گزارش راویان شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران، محمدصادق عظیمیفر (چهارشنبه، ۲۴ تیر) در نشست مشترک همکاری دولت و دانشگاه برای مدیرت آلودگی هوا با اشاره به عوامل مؤثر بر رشد مصرف سوخت گفت: فرسودگی ناوگان حملونقل، پایین بودن بهرهوری خودروها، کاهش سهم حملونقل عمومی، افت مصرف سیانجی در سبد سوخت کشور، عدم توسعه متوازن زیرساختهای حملونقل و سیاست تثبیت قیمت از مهمترین عوامل شکلگیری ناترازی بنزین به شمار میروند.
وی با اشاره به اقدامهای انجامشده برای مهار ناترازی بنزین، توسعه زیرساختهای سیانجی، حمایت از برقیسازی ناوگان شهری، افزایش تولید فرآوردههای نفتی و اجرای دیگر طرحهای مدیریت مصرف را بهعنوان مهمترین اقدامهای دولت در این حوزه نام برد.
مدیرعامل شرکت ملی پالایش و پخش فرآوردههای نفتی ایران با تأکید بر لزوم توجه به وسایل نقلیه پرتردد شهری بیان کرد: موتورسیکلتها، تاکسیها و ناوگان لجستیک شهری به دلیل پیمایش بالا، سهم قابل توجهی در مصرف سوخت دارند و اجرای طرحهای نوسازی و برقیسازی در این بخش میتواند بهصورت همزمان به کاهش مصرف بنزین و کاهش آلایندگی کمک کند.
ضرورت بازنگری در رویکردهای مدیریت آلودگی هوا
یوسف حجت، رئیس دانشگاه تربیت مدرس نیز در این نشست، نتایج مطالعه «دادهکاوی آلودگی هوای تهران» را ارائه کرد و افزود: ذرات معلق ریز (PM۲.۵) مهمترین آلاینده هوای پایتخت بهشمار میروند از این رو باید در برخی رویکردهای رایج مدیریت آلودگی هوا بازنگری جدی شود.
وی با بیان اینکه بخش مهمی از آلودگی ناشی از تردد خودروها لزوماً به آلایندگی خروجی اگزوز محدود نمیشود، تصریح کرد: ذرات حاصل از سایش لاستیک، لنت ترمز، سطح آسفالت و همچنین بازپخش ذرات معلق توسط تردد وسایل نقلیه، سهم قابل توجهی در آلودگی هوا دارند و در بسیاری از موارد میزان انتشار این ذرات از آلایندگی مستقیم اگزوز نیز بیشتر است.
رئیس دانشگاه تربیت مدرس در پایان تأکید کرد: یافتههای این مطالعه نشان میدهد در موضوع ذرات معلق، صرف ارتقای استاندارد خودرو، بهبود کیفیت سوخت یا حتی برقیسازی خودروهای سواری به تنهایی نمیتواند مسئله آلودگی هوا را حل کند و کاهش تردد، توسعه حملونقل عمومی و مدیریت تقاضای سفر همچنان از مهمترین راهکارهای کاهش آلودگی هوا به شمار میروند.
در پایان این نشست، بر توسعه همکاریهای علمی و پژوهشی میان دولت و دانشگاه برای تدوین سیاستهای مبتنی بر داده در حوزه انرژی، حملونقل و محیط زیست و نیز طراحی راهکارهای عملیاتی برای مدیریت مصرف سوخت و کاهش آلودگی هوا تأکید شد.
